Εικονες

Άνθη στα δύσκολα....

2010-10-02T15:43:00.026+03:00

.
. Όταν μέσα στ΄αγκάθια ανθίζουν τέτοια λουλούδια που σ΄αφήνουν άφωνο,
. όταν για πολύ καιρό, πίσω από την σιωπή και την ακινησία τους κρύβεται και προετοιμάζεται να ξεπροβάλει πάλι η ομορφιά,

. όταν αυτοί οι αγκαθωτοί κάκτοι μένουν για καιρό βαρείς, ακίνητοι, απειλητικοί, μόνο και μόνο για να εκραγούν ξαφνικά μ' αυτόν τον καταπληκτικό τρόπο που πάντα, κάθε φορά που το βλέπεις σε μαγεύει,

. δεν μπορεί παρά να ελπίζουμε οτι πίσω από την σκοτεινιά και την μιζέρια που κάποιοι με το ζόρι θέλουν να επιβάλλουν ώστε να κυριαρχήσουν στην ζωή μας, κάπου προετοιμάζεται το Φώς !

. Οτι κάποιοι δουλεύουν γι αυτό. Οτι σε κάθε επί μέρους χώρο, αυτό το φώς κάποιοι το κρατάνε φυλαγμένο σε σπίθες, σε μικρές μοναχικές φωτιές που, κάπου, κάποτε, θα αρχίσουν σιγά σιγά να ενώνονται για να το απλώσουν παντού !

. Οτι εξακολουθούν να δουλεύουν σκληρά και πολλές φορές μόνοι. Δίπλα στην απαισιοδοξία βλέπουν και την θετική πλευρά, δίπλα στην κρίση βλέπουν και τις ευκαιρίες, αλλά πάντα γνωρίζουν οτι η ζωή δεν χαρίζεται, κατακτιέται.

. Πού αγνοούν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, τα επί παραγγελία δελτία τών οκτώ που προσπαθούν να προωθήσουν τον πανικό, το άγχος, την εγκατάλειψη, την μοναξιά, την μιζέρια. Τα δελτία πού δεν υπάρχει κανένα γεγονός που να μην υπερτονίζουν την πιό απαισιόδοξη πλευρά του. Τα ΜΜΕ πού δεν υπάρχει αισιόδοξο γεγονός που δεν το υποβιβάζουν ή και που το θάβουν.
. Κάποιοι που δεν έχουν βουλιάξει στην γκρίνια, την μεμψιμοιρία, τις καταγγελίες και την αντίδραση πρός κάθε προσπάθεια που έχει ή νομίζουν πώς έχει κόστος.
. Πού όμως δεν ζούν στον κόσμο τους, που βλέπουν αλλά και αναγνωρίζουν την Κρίση. Οικονομική, Κοινωνική, Αξιών, Παιδείας, όμως με τον τρόπο του ο καθένας, προσπαθούν να την ξεπεράσουν μοιράζοντας κουράγιο και στούς υπόλοιπους.
. Υπάρχουν και στα ιστολόγια τέτοιοι άνθρωποι, και τούς χρωστάμε αυτό το φώς και πολλές ανάσες ελπίδας και αισιοδοξίας !

. Εγώ τουλάχιστον τούς χρωστάω ! Όταν κάποιες φορές μ' αγγίζει η απαισιοδοξία, ακουμπώ σ' αυτούς για λίγο και ξαναγίνομαι αισιόδοξος....Τούς περισσότερους δεν τούς ξέρω. Μπορεί και να μην έχω γράψει ούτε δυό γραμμές στο ιστολόγιό τους....
. Στην Θαλασσένια, τη logia, το Ξωτικό, τον Τσαλαπετεινό, την ανεμόμυλο, τη Margo, την Τσαούσα, το Fractal, την Φοράδα, το ελληνάκι, το "your painted smile", τον Πολίτη, κι άλλους πολλούς. Πού είναι πολλοί πιά, γιατί η ζωή συνεχίζεται.....
. Σ' αυτούς τούς ανθρώπους που τούς χρωστάμε....

"...Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες : Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω...."
. "Ασκητική" Νίκος Καζαντζάκης

Αμαρυλλίς

2010-08-12T12:33:00.012+03:00

.
. Δίπλα στα κύματα τής θάλασσας, παρέα με τον ήχο τους, κρατείστε κι αυτές τις εικόνες από τις αμαρυλλίδες. Ακούραστες, με πείσμα, μέσα στην άμμο προχωρούν τίς ρίζες τους, τεντώνουν στον αέρα τα φύλλα τους για νερό και ήλιο. Γιατί έχουν στόχο και σκοπό να φτιάξουν αυτά τα άνθη, και μετά τον καρπό για την αναπαραγωγή τους. . Εμείς ; Χύμα, παραδομένοι στη ευκολία και την φυγοπονία. Εύκολη γκρίνια και πάντα φταίνε οι άλλοι. Αναζήτηση τής ευκολίας στην ζωή, πάση θυσία.
. Εύκολα να βγάλουμε τα πρός το ζήν, τα ροδάκινα θα τα μαζέψουν οι Αλβανοί, τις φράουλες οι Πακιστανοί, τα ψάρια οι Φιλιππινέζοι.

. Εμείς είμαστε ο περιούσιος λαός ! Στά καφέ, επενδυτές ( χωρίς ασφαλιστικές εισφορές, αποδείξεις ). Εισοδηματίες ( χωρίς απόδοση ΦΠΑ ή φόρων ). Εις Υγείαν τών κορόϊδων !
. Κι η ελπίδα μας πιά, θα είναι αυτό που είπε ο Hawkins ! Ότι για να σωθεί η Ανθρωπότητα, πρέπει να φύγει στο Διάστημα ( ! ). Και φυσικά δεν θα πάμε εκεί όλοι ! Εκεί λοιπόν καταντήσαμε...
. Να αφήνουμε τον Παράδεισο όπου κατοικούμε να γίνει Κόλαση με την απληστία μας, και να αναζητούμε άλλα μέρη να τα κάνουμε κι αυτά όπως και τη Γή... που ακόμα είναι Παράδεισος όταν έχουμε μάτια να δούμε, αυτιά να ακούσουμε, καρδιά για να αγαπήσουμε....

Υ.Γ. 12/8 : Κι όπως μιά φίλη συμπλήρωσε : " και χέρια για να την ξανακάνουμε Παράδεισο ! "

Άλικο κόκκινο για την logia ( No 2 )

2010-06-22T00:10:00.022+03:00

. Κάποτε θα έρθει ο καιρός τής σοδειάς !

. Κι ό, τι κάποτε ήταν λουλούδι κι ελπίδα, θα μεταμορφωθεί σε έναν αστραφτερό καρπό με άλικο κόκκινο χρώμα, γεμάτο χυμούς καλοκαιρινούς.

. Γι αυτό σκαλίσαμε, λιπάναμε, ποτίσαμε, κλαδέψαμε, ελαφρώσαμε ή υποστηρίξαμε τα βαρυφορτωμένα κλαδιά.

. Για να γίνει το δέντρο σχεδόν κόκκινο από τούς αστραφτερούς καρπούς του.

. Γι αυτήν την μεταμόρφωση. Που την βοηθήσαμε κι εμείς !

. Κι αυτή η ικανοποίηση μάς γεμίζει ακόμη κι αν δεν δοκιμάσουμε ούτε ένα καρπό !

. Επειδή για λίγο, σε ένα μικρό μέρος τής Γής γίναμε Δημιουργοί, ή έστω, βοηθήσαμε στην δημιουργία Σοδειάς.

. Κάποτε βρέχει και φοβόμαστε πως δεν θα δέσει καρπό. Άλλοτε πέφτει χαλάζι ή κάνει παγωνιά και απογοητευόμαστε μήπως θα πάνε όλοι οι κόποι μας χαμένοι.

. Μα ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ...

. Και κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται, κι είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι, πιό έμπειροι, σοφότεροι, ώστε να τα βγάλουμε πέρα...

. Με αφορμή μιά αφιέρωση τού Ξωτικού στην Νέλλη.

. Διπλασιάζω εκείνη την αφιέρωση με άλικους καρπούς κερασιάς, δίπλα στις άλικες αμαρυλλίδες τού ξωτικού.

. αφιερωμένο στην Νέλλη και το Ξωτικό !

Και μαζί έναν στίχο τού Τάσου Λειβαδίτη :

"... ώ απεραντοσύνη δεν θα σε γνωρίσουμε ποτέ,

όμως εσύ είσαι που δίνεις αυτή τη μυστική μαγεία

στις χαμένες εξεγέρσεις μας."

"τύψεις" για τον Μάνο Χατζιδάκι

2010-06-15T15:23:00.012+03:00

.
. Πρίν δεκαέξη χρόνια τελείωσε η βόλτα τού Μάνου Χατζιδάκι στην γειτονιά αυτή τών συντριμμένων Ονείρων.

. Mιά γειτονιά που κάποτε έκανε όνειρα. Πού από τα ξερόβραχά της, τα νησιά και τούς λιγοστούς κάμπους της τροφοδοτούσε, πάνω από το ποσοστό που τής αναλογούσε, και τον υπόλοιπο κόσμο. Με
. ταινίες ( σκηνοθέτες αλλά και ηθοποιούς ! ) :
- Κακογιάνης, Καζάν, Παξινού, Κούν, Διαμαντίδου,
. Ζωγραφική :
- Βυζάντιο, Μόραλη, Τσαρούχη, Γκίκα,
. Μουσική :
- Μητρόπουλο, Κάλλας, Ξενάκη, Αντωνίου, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, μέχρι και ...AfroditesChild αλλά και Vagellis
. Αρχιτεκτονική :
- Κωνσταντινίδη, Πικιώνη, Βαλσαμάκη, Δοξιάδη,
. Λογοτεχνία :
- Κόντογλου, Θεοτοκά, Καζαντζάκη, Σαμαράκη,
. Μόδα ( ! ) :
-Τσεκλένη, Γαλάνη,
. Ποίηση :
. Εγγονόπουλο, Εμπειρίκο, Ρίτσο, Σεφέρη, Σαχτούρη, Ελύτη, Μ. Αναγνωστάκη,
καί πόσους άλλους.

. Έζησε τη νειότη του την εποχή τής Κατοχής, μεγάλωσε στον Εμφύλιο, και ονειρεύτηκε, μαζί με πολλούς άλλους, μιά άλλη Ελλάδα που έδειχνε οτι τότε ξεπηδούσε, γιατί είχε όλες τις δυνατότητες. Τα όνειρα αυτά αρχικά συνέτριψε η Αποστασία Νόβα - Μητσοτάκη, στην συνέχεια το 1967 η Χούντα τών ανεγκεφάλων στρατιωτικών, και τέλος, η παντοκρατορία τών εξ ίσου ανεγκεφάλων συνδικαλιστών και μεσαίων στελεχών τών κομμάτων ( όλων τών κομμάτων ! ), που δεν έβλεπαν πέρα από το μικρό ατομικό κέρδος και συμφέρον τους.
. Έφυγε μιά εποχή που δεν άφηνε παρά ελάχιστες χαραμάδες φωτός μέσα σε απελπιστική σκοτεινιά...
. Πέρα από την Μουσική του, άφησε πολλά κείμενα ( ωρισμένα προφητικά ! ) για τις συμπεριφορές μιάς κοινωνίας κοντόφθαλμων, μικρόνοων ατόμων, Ιδιωτών, που έχουν απεμπολήσει την ιδιότητα τού Πολίτη, προκειμένου να κερδίσουν τρείς αργίες, δύο επιδόματα, και δικαίωμα στα κάτω από το τραπέζι έξτρα έσοδα.

. Σαν τις "τύψεις" που τραγουδά ο ίδιος σε στίχους Χριστιανόπουλου, ( μιά σπαρακτική στιγμή Ποίησης και Μουσικής ), και μιά δικηά μας τύψη, που τέτοιοι άνθρωποι φύγανε χωρίς να καταφέρουμε σε ένα μεγαλύτερο ποσοστό τού πληθυσμού μας, να κοινωνήσουμε το έργο τους, και τρέχουμε τώρα, εκ τών υστέρων, σε ανούσια ίσως αφιερώματα...

Υ.Γ. Δέστε και εδώ : Roadartist, protagon

Γενοκτονία Ελλήνων τού Πόντου. Ημέρα μνήμης 19 Μάη

2010-05-19T22:14:00.017+03:00

.
. Και τότε, και τώρα, οι " σύμμαχοι " παρακολουθούν από μακρυά. Αδιάφοροι. Ψυχροί. Μετρώντας τα πιθανά μελλοντικά κέρδη τους. Παρακολουθούν τον ξεσπιτωμό ενός λαού και στην συνέχεια την γενοκτονία του με τα ( Γερμανικής έμπνευσης ) τάγματα εργασίας μέχρις θανάτου.
. Κι αργότερα η ιστορία επαναλαμβάνεται στην Ιωνία. Οι σύμμαχοι είναι κι εκεί. Παρακολουθούν και μετράνε κέρδη κι εξελίξεις. Τότε από τα καράβια τους έξω από την Σμύρνη, τώρα από τις οθόνες τους.

. Κι όχι μόνο παρακολουθούν. Ποντάρουν για να κερδίσουν από την πτώση. Κι ακόμα χειρότερα· προωθούν αυτήν την πτώση για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Στο χρηματιστήριο τώρα, στις αγορές για ένα κομμάτι ψωμί αργότερα τού πλούτου, τής γής, τής χώρας μας ολόκληρης.
. Και τότε, και τώρα όπως είπε ο Μακρυγιάννης : " Ότι η τύχη μάς έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούν. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά ".

. Για να γίνουμε όμως πάλι αυτή η " μαγιά ", θέλει δουλειά. Πρώτα μέσα μας. Μετά να αισθανθούμε οτι είμαστε κοινωνία, πολίτες και όχι συμφεροντολόγοι ιδιώτες.

Μουσική εξόδου. ( για την ώρα )

2010-05-16T20:50:00.007+03:00

. Όσο δεν φαίνεται έξοδος από την "Κρίση" ( ! ). Όσο μερικοί με κλειστά τα αυτιά και νεκρό το μυαλό θα χτυπάνε επίμονα το κεφάλι στον τοίχο, όσο άλλοι θα κοιτάνε να αρπάξουνε για "να έχουν" στις δύσκολες ώρες, κάποιοι θα είναι πίσω, θα αναλύουν, θα ακούνε, θα ψάχνουν, θα βρίσκουν κι άλλους σε κάθε γωνιά τής Ελλάδας, και ψύχραιμα θα ετοιμάζουν το φώς για να βγούμε από τα σκοτάδια.

. Κι είναι πολλοί. Υπάρχουν πολλά ιστολόγια που παραμένουν μικροί φάροι μεσα στην νύχτα και τούς ευχαριστώ. Τούς ευχαριστώ για το κουράγιο που δίνουν σ' όλους μας.
. Που μάς βοηθάνε να πιστέψουμε οτι δεν χάθηκε η ψυχραιμία, δεν χάθηκε η Σκέψη σ' αυτόν τον τόπο. Σύντομα θα προσπαθήσω να τούς αναφέρω σε ένα κατάλογο. Κάποιους τούς βλέπετε ήδη στην στήλη δεξιά από τις αναρτήσεις, μεταξύ άλλων.

. Σ' αυτούς, στούς άγνωστους φίλους, και για να τούς ευχαριστήσω για την ήρεμη ματιά τους σε αυτήν την εποχή πού πολλοί χάνονται στα νέφη τού πανικού, τής τυφλής και αδιέξοδης οργής, τού φανατισμού, τών προσωπικών αδιεξόδων τους που μεταφράζονται σε τάχα μου "πολιτική" έκφραση και εύκολη κριτική, που καταλήγουν για τις τρείς ψυχρές δολοφονίες να ρίχνουν την ευθύνη στην ...πυρασφάλεια ( ! ),

εγώ, σ' αυτούς τούς άγνωστους φίλους και αφού δεν έχω άλλη έξοδο να δείξω,

. Exit Music (for a film ). Aπό τον Brad Meldau

κοινωνία θεατών.

2010-03-30T14:34:00.023+03:00

.
. Μιά αδέσποτη βόμβα. Που τοποθέτησαν είτε η λ ί θ ι ο ι που παίζουν τούς "επαναστάτες", είτε χειραγωγούμενοι προβοκάτορες με σκοπούς άγνωστους.
. Ένας αθώος νεκρός, 15 χρονών ( σαν τον Αλέξη έτσι "επαναστάτες" ; κι ακόμη πιό αθώος... ), μία αθώα, τυφλή από τα 11 της και για όλη πιά την ζωή της, από την ίδια βόμβα. Δύο αδέρφια.
. Μιά μάνα, για την οποία δεν έχω λόγια να γράψω τίποτε. Και κανείς ηλίθιος "κοινωνικός επαναστάτης" δεν μπορεί να τής εξηγήσει τίποτε.
. Και μιά κοινωνία...( κοινωνία τρόπος τού λέγειν )...

. Και από το άρθρο τού Λουκά Βελιδάκη στο tvx που ακολουθεί, επισημαίνω :
. "...Μία διχασμένη, αδιάφορη και σε κρίση κοινωνία. Με ανθρώπους που έχουν απεμπολήσει το δικαίωμα του πολίτη, που πιτσιλίζουν αλλήλους με τα λασπόνερα της διαφθοράς, που ασπάζονται το δόγμα «ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν», βουτηγμένοι στην αγένεια του απόκοσμου ατομοκεντρισμού τους- νταήδες της πεντάρας, κοινωνικά απροσάρμοστους, πνευματικά λίγους."
. Διαβάστε όλο το άρθρο :
" Ζούμε σε μία χώρα που ποτέ δεν πρόκειται να ισχύσει η φράση «τα είδαμε όλα»- μία χώρα που βιώνει περισσότερο χάος από όσο μπορεί να καταναλώσει. Μία βαθιά άρρωστη χώρα, που αφειδώλευτα προσφέρει μαύρες ειδήσεις, χωμένη στο καβούκι της- χώρα σε κρίση.

Εκεί όπου οι βόμβες ενίοτε σκοτώνουν της Γης τους κολασμένους και όχι μόνο... τους κάδους απορριμμάτων. 15χρονος αφγανός πρόσφυγας νεκρός. Η αδερφή του, 11 ετών, τυφλή. Η μάνα τους, ρακοσυλλέκτης σε μία διεφθαρμένη δυτική χώρα, είδε τα παιδιά της να ματώνουν στην Αθήνα και όχι στο Αφγανιστάν- απ’ όπου έφυγε για να τα προστατεύσει από τις βόμβες.

Μία βαθιά αρρωστημένη κοινωνία από τα πάνω ως τα κάτω, έχει μάθει να ανέχεται, να κουκουλώνει, να χώνεται στη λήθη, να αποχαλινώνεται με την ατιμωρησία και στο τέλος να αποχαυνώνεται με πολιτικαντισμούς και (ιδεολογικές…) μπούρδες.

Πέθανε ένας 15χρονος κολασμένος γιατί ήταν δίπλα μας και δεν τον βλέπαμε, διαμελίστηκε το κορμί του γιατί κάποιοι κτήνη έβαλαν βόμβα. Διότι ως κοινωνία ξεπεράσαμε τον πάτο, ξύνουμε την επιφάνεια για να βουτήξουμε πιο βαθιά στο βόρβορο.

Όσο κι αν μοιάζει ως αδόκητος χαμός, ήταν προσχεδιασμένος από τα πράγματα. Το σκηνικό στήθηκε σε μία περιοχή σε παρακμή, ένα γκέτο μοντέρνων αθλίων, μία ζώνη εγκληματικότητας (πασίγνωστη σε όλους) κάτω από τη μύτη της ΕΛ.ΑΣ.

Είχε ως θύματα ζωντανούς- νεκρούς, που από νωρίς τους σκότωσαν την αξιοπρέπεια, τους απαγόρευσαν να είναι άνθρωποι- και έτσι αναζητούσαν μοίρα και τροφή στα απορρίμματα μίας αφιλόξενης πόλης. Και ως θύτες ανεγκέφαλους που παίζουν με βόμβες επικαλούμενοι ιδεολογίες (από όποια ακραία απόχρωση ή αφετηρία), φαιές «επαναστάσεις», «πολιτικά» παραληρήματα- με αλαζονική βεβαιότητα για το «ασφαλές» της δράσης τους, σχετική σιγουριά της ατιμωρησίας και της κοινωνικής ανοχής/αδιαφορίας.

Σε δεύτερο (και αβανταδόρικο) ρόλο, πολιτικάντηδες ανίκανους, αμετροεπείς, καρικατούρες, που παίζουν θέατρο εκφράζοντας αποτροπιασμό- που δηλώνουν ότι δεν θα ανεχθούν (αυτά που έχουν ήδη συμβεί…). Που ενώ έχουν τόσα συμβάντα ως παραδείγματα δράσης, βρίσκουν «λύση» στην επικοινωνιακή τακτική και στο θέαμα. Ένας πολιτικός κόσμος που αντί να δει το πρόβλημα, απαντά με υποσχετικά κλισέ, ψηφοθηρεί, κολλάει στο δέντρο του «εγώ», χάνοντας τη μεγάλη εικόνα: το δάσος με τους ανθρώπους που κάποια μαύρη μοίρα έκανε πρόσφυγες.

Σε ρόλο κράχτη, τους δημοσιογράφους- άκριτους παπαγαλίζοντες: από τα τσιράκια της Ασφάλειας μέχρι αυτούς που ανακυκλώνουν κάθε τρομοκρατική-«ιδεολογική» παραζάλη για να πουλήσουν, να δημιουργήσουν κλίμα και να καλλιεργήσουν το έδαφος για… ατέρμονη κουβέντα και μόνο.

Και για θεατές, μία διχασμένη, αδιάφορη και σε κρίση κοινωνία. Με ανθρώπους που έχουν απεμπολήσει το δικαίωμα του πολίτη, που πιτσιλίζουν αλλήλους με τα λασπόνερα της διαφθοράς, που ασπάζονται το δόγμα «ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν», βουτηγμένοι στην αγένεια του απόκοσμου ατομοκεντρισμού τους- νταήδες της πεντάρας, κοινωνικά απροσάρμοστους, πνευματικά λίγους. Και πάντα με άποψη (εννοείται με ιδεολογικό επίχρισμα!) και μίσος για όσα δεν καταλαβαίνουν.

Αυτό είναι και μόνο. Όλα τα άλλα ανήκουν στη σφαίρα της ντροπής. Και όποιος έχει έστω ψήγματα ανθρωπιάς μέσα του καλό θα ήταν να βουρκώσει για αυτό τον τόσο τραγικό θάνατο.

ΥΓ: Ζούμε άραγε τους τελευταίους σπασμούς του κτήνους; Η λογική απαντά θετικά. Η παράλογη Ελλάδα μας δίνει το δικαίωμα να φοβόμαστε και για άλλα, χειρότερα. "

Το κείμενο από το tvx
Το έργο ζωγραφικής είναι τού Κώστα Λαχά.

Υ.Γ. Και βέβαια δεν χρειαζόταν να υπάρχει ένα θύμα, για να αποδειχθεί πόσο ηλίθιο είναι να βάζεις βόμβα στην ...πλουτοκρατία και μετά να ειδοποιείς την Αστυνομία να την μαζέψει ! ! !

Ημέρα τής Ποίησης

2010-03-21T22:50:00.025+02:00

.
...και Εαρινή Ισημερία.
Ποίηση - Άνοιξη - Ζωή. ή Άνοιξη - Ποίηση - Ζωή

. Αυτή την εποχή, αυτές τις μέρες, η ημέρα τής Ποίησης, μιά μέρα σαν όλες τις άλλες, να σηματοδοτήσει στην ζωή μας την Ποίηση· όχι μόνο την Μούσα, αλλά το Ποιείν, το Δημιουργείν, σε πεισματική κόντρα με την Αδράνεια, τον εφησυχασμό, την μιζέρια, τον, με πράξεις και παραλείψεις ευτελισμό τής Ζωής μας και την καταστροφή τού Κόσμου μας ( τόσο τού μεγάλου, τής Γής, αλλά κα τού μικρού τού Μέγα, μέσα μας ).

. Να ξυπνήσει μέσα μας η ανάγκη να φτιάξουμε αυτόν τον κόσμο που τον καταντήσαμε ...έτσι ! Που τον καταντήσαμε έτσι όλοι μας. Όλοι μας ! Με το δικό του μερίδιο ο καθένας !

. Η Μέρα τής Ποίησης να είναι η αρχή να γίνουμε Ποιητές, δηλαδή Δημιουργοί τής καθημερινότητάς μας. Κανέναν άλλο δεν έχουμε εξουσιοδοτήσει να φτιάξει την μέρα, τον μήνα μας, την ζωή μας. Έ ; Ή μήπως έχουμε αφήσει την ζωή μας στα χέρια άλλων, βολευτήκαμε και δεν καταλάβαμε πώς φτάσαμε ως εδώ ;

. Η μέρα σήμερα, κι όλες οι μέρες από δώ κι εμπρός, στούς Ποιητές τής Ζωής τους, στον καθένα μας !

" ... Γατί η Ποίηση αρχίζει από εκεί που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος. Είναι η λήξη μιάς ζωής και η έναρξη μιάς άλλης, που είναι η ίδια με την πρώτη αλλά που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που μπόρεσε να ανιχνεύσει η ψυχή, στα σύνορα τών αντιθέτων, εκεί που ο Ήλιος κι ο Άδης αγγίζονται. Η ατελεύτητη πορεία πρός το φώς το Φυσικό που είναι ο Λόγος, και το φώς το Άκτιστο που είναι ο Θεός. Γι αυτό γράφω." ...

Κι ας τό έχω ξαναγράψει, είναι ένα πολύ αγαπημενο μου κείμενο τού Οδυσσέα Ελύτη και είχε ξανά την θέση του εδώ.

Υ.Γ. Και κάποιες περισσότερο ή, αν νομίζετε, και λιγότερο σχετικές παραπομπές για το Ποιείν επι τέλους : βλέμμα, Medium.gr, greek rider, radicaldesire, ωρε τι με λές, Έναρθρη Κραυγή, Homo Sapiens, θέλω να πώ

Οδυσσέας Ελύτης.

2010-03-18T20:42:00.016+02:00

. "Μονόγραμμα"

αφήστε το να ξετυλίγεται στον ανοιξιάτικο αέρα, και ακούστε το...

. Ο Ελύτης μέσα μας. Εσωτερικά να ηχεί και να μας γλυκαίνει, να μάς μετουσιώνει, να μάς μπολιάζει ξανά με το Αίσθημα, την Αγάπη, την Αγάπη για την Ζωή. Οι λέξεις του, η μιά μετά την άλλη δονούν για μια εσωτερική Ανάσταση.

. Να σηκώσουμε πάλι το κεφάλι ψηλά, αφού δούμε καλά μέσα μας και αναγνωρίσουμε και αγαπήσουμε τον εαυτό μας, τον εσωτερικό Τόπο μας, και στην συνέχεια τον Τόπο που ζούμε.
. Και να δούμε αυτούς τούς δύο τόπους με άλλα μάτια . . .

. Σαν σήμερα έφυγε το 1995.
. Ερώτημα : θέλει ο καιρός μας ποιητές ;
. Έχει χώρο για ποιητές η καρδιά μας ;

για την γυναίκα...

2010-03-09T00:03:00.009+02:00

.
...στην γυναίκα...
.

...σ’ αυτό το άλλοτε σκοτεινό τριαντάφυλλο τού πόθου μας, άλλοτε σαρκοβόρο άνθος, πάντοτε άνθος, άλλοτε περήφανο και ανθεκτικό, και άλλοτε ένα μικρό, τρυφερό, και εύθραυστο αγριολούλουδο· υάκινθο, πετούνια, κυκλάμινο, ανάλογα με την στιγμή, την οπτική γωνία, την ...διάθεσή του.

. Που από το ένα είδος μεταφέρονται με ταχύτητα φωτός στο άλλο, που συνήθως είναι ταυτόχρονα όλα τα είδη μαζί, θαρρείς και το κάνουν επίτηδες μην τυχόν και μάς επιτρέψουν να τις καταλάβουμε. Που φοβούμενες την ...κατάληψη, απωθούν και την κατανόηση.

...που ( χάρη στην αδυναμία τού « ισχυρού φύλου » ), μπορούν να κάνουν την ζωή μας παράδεισο ή κόλαση.
. Ή ... και τα δύο ταυτόχρονα ! ! ! ...

. Στις γυναίκες τής ζωής μου...

. Κι από αυτές, περισσότερο, στην πιό....
την πιό πολύ από οτιδήποτε.

Για το Μανώλη Γλέζο...

2010-03-06T22:55:00.022+02:00

.
. Για το Μανώλη Γλέζο. Για την συνέχεια τής Ιστορίας αυτού τού Τόπου.
. Που ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ !

Θα το μαζέψουμε το πρόσωπό μας απ' τη σκόνη.
Εκεί που σκορπίσαμε θα βρούμε πάλι τα ίχνη των ποδιών μας.
Τα παιδιά που χάσαμε θα τα ξαναμαζέψουμε στην αγκαλιά μας.
Θα επιστρέψουν οι γενιές που ξεκληρίστηκαν.
Τα μαλλιά μας θα ξαναμακρύνουν.
Θα τα δένουμε στις κολώνες των ναών σα τα λευκά πλοκάμια μιας Ύδρας πολυκέφαλης.
Στις ρυτίδες μας θα δώσουμε νόημα πάλι·
το μέτωπο δεν το χουμε για ξώφαλτσες, τυχαίες χαρακιές.
Πληγές που να φωνάζουν καλλιεργούμε χρόνο με τον χρόνο,
βραχνές, φρικτές σαν τη βοή μιας θάλασσας από κορμιά μέσα στ' αυτιά σας.
Θα φυτρώσουμε πάλι χέρια εκεί που τώρα χάσκουν κολοβά στόματα, χείλη ραμένα.
Λευκά, μαύρα, κίτρινα θα ζυγώνουν άξαφνα απ' το σκοτάδι, απ' του μηδέν τα σπλάχνα, και θα θαμπώνουν τα χρυσά κουμπιά.
Θα σκίζονται οι επωμίδες.
Τα κοντάρια σας θα σπάζουνε στα δυο.
Τις νύχτες που κοιμάστε τα μάτια μας θα ξαγρυπνάν σαν πεινασμένοι πάνθηρες.
Δεν θα τα κλείνουμε, δεν θα τα κλείνουμε, δεν θα τα κλείνουμε.

από το ιστολόγιο Radicaldesire

Nα ξυπνήσουμε επι τέλους

2010-02-25T01:01:00.006+02:00

. Ποιός δεν ξέρει οτι η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, είναι λιγότερο Κρίση και περισσότερο Παγκόσμια Ευκαιρία Ληστείας μας μέσα από τα μεγάλα Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα ;

. Ποιός δεν ξέρει οτι μάς εκμεταλεύονται κάθε ώρα, και οτι με αφορμή αυτό που λένε "κρίση" ο Καπιταλισμός γίνεται ακόμη πιό στυγνός ;

. Ποιός δεν ξέρει πιά οτι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ένωση τών λαών που έλεγε κάποτε το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ, αλλά Ένωση τού Κεφαλαίου και τών Τραπεζών ; Πού αφού τινάξανε στον αέρα την Οικονομία, αναλαμβάνουν τώρα να μάς "σώσουν" βάζοντας χέρι στις υπερωρίες μας, στο μισθό μας, στα Ασφαλιστικά Ταμεία μας, και το Σύστημα τής Περίθαλψής μας ;

. Ποιός δεν βλέπει οτι αντί να τιμωρούνται οι Goldman Sachs και οι άλλες Μεγάλες Τράπεζες που γέμισαν τις τσέπες τών μικρών καταθετών και επενδυτών ( τρομάρα τους ) με χαρτιά " υποσχόμενου μελλοντικού κέρδους " πήραν όλα τα λεφτά τους και τώρα αφού το ( από αυτούς τούς ίδιους ) υπεσχημένο κέρδος αποδείχθηκε μια καλοδιαφημισμένη φούσκα, λένε με άπειρη θρασύτητα, οτι για να ξεφύγουμε από την κρίση πρέπει να πουλήσουμε ό τι έχουμε και δεν έχουμε, να πουληθούμε και οι ίδιοι και ότι μαζέψουμε να ...τούς το δώσουμε για να μάς σώσουν ;

. Και τι κάνουμε ; ΤΙΠΟΤΕ ! ! !

. Αλλά εάν τώρα που τα καταλάβαμε πιά όλα αυτά δεν κάνουμε τίποτε, τότε η ζωή που ζούμε δεν έχει νόημα. Το οτι φέραμε και φέρνουμε στον κόσμο παδιά και τα χαιρόμαστε και τα καμαρώνουμε είναι κι αυτό μιά φούσκα ! Ένα τίποτε !

. Να πάρουμε την ευθύνη τής ζωής μας επι τέλους, και να δράσουμε ! Όχι να καταστρέφουμε αυτόν τον τόπο, το περιβάλλον, τις αρχές ακόμη και τούς εαυτούς μας τούς ίδιους και τις νέες γενηές ! Να δημιουργήσουμε στον τόπο του ο καθένας και στον χώρο του τις προϋποθέσεις για το πλάσιμο μιάς καινούργιας Συνείδησης, για μια καινούργια Ελλάδα.

Η ηλιθιότητα είναι αήττητη

2010-02-22T13:27:00.021+02:00

. Τις προάλλες ο σημερινός Πρόεδρος τής Ν.Δ. και διάδοχος τού καταλληλότερου ( πρώην ) πρωθυπουργού, είχε δηλώσει : " δεν θα πελεκήσω ( ! ! ! ) τον Παπανδρέου " επειδή, λέει, ο τόπος χρειάζεται συναίνεση και συνεργασία, διότι η κρίση και το πεπρωμένο τής φυλής και μπλά, μπλά, μπλά. Και το λεξιλόγιο ( πελεκήσω ! ) και το ύφος είναι θέμα δικό του αλλά η ουσία τών δηλώσεών του κρίνεται, αλλά και κρίνει τον άνθρωπο.

. Αργότερα ο πρωθυπουργός δήλωσε οτι θα γίνει εξεταστική για το θέμα τής Παραποίησης τών Στατιστικών στοιχείων πρός την Ε.Ε. για προυπολογισμούς που ψηφίζονταν για να μην εκτελεστούν ποτέ και άλλα τέτοια ωραία. Η απόφαση πάρθηκε προφανώς κάτω από την πίεση τών ..."συμμάχων" και ..." εταίρων " μας, αλλά και τού κόσμου στην Ελλάδα, που πιστεύω δεν έχει αντίρρηση να δίνει μεν το υστέρημά του για τις βενζίνες, για τά τέλη και για οτιδήποτε άλλο, αλλά θέλει να δεί και κάποιους να μπούν επί τέλους στα κάγκελλα.

. Είτε είναι αυτοί που διογκώσανε κατά είκοσι δις ( 20.000.000.000 ! ! ! ) μέσα σε τρία χρόνια ( ! ! ! ! ! ) το δημόσιο τομέα, είτε αυτοί που παρανόμως προσλαμβάνανε stagiers με το τσουβάλι, ή μάλλον με τις Παυλοπουλικές συνεντεύξεις, είτε οι γιατροί τού Κολωνακίου με τις φορολογικές τους δηλώσεις, είτε ο εφοριακοί και οι τελωνειακοί τής Β. Ελλάδος που είχαν καταχραστεί ποσό σχεδόν ισόβαθμο με τον μισό ετήσιο προϋπολογισμό, ή μεγαλοτσιφλικάδες που δηλώνανε εκτός από τα χωράφια τους και αυτά τής ...βυθισμένης Ατλαντίδας για να τα παίρνουν από τούς ...κουτόφραγκους.

. Και τι είπε τότε το άτομο πάλι;

- " Η συναίνεση είναι αρετή, δεν είναι αδυναμία " ( 17/2/2010 ) και

- " Το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι να χρεώσει τα μέτρα στη Νέα Δημοκρατία ( ! ) " (19/2/2010 ), και το αποκορύφωμα :

- " Η Ν.Δ. δεν φοβάται τίποτε. Δεν έχει να κρύψει τίποτε ( Δεν θυμάμαι· αυτοί δεν την κάνανε μέσα στην νύχτα από τη Βουλή, παίρνοντας και τα κλειδιά και ΔΕΝ την ξανανοίξανε με σκοπό να παραγραφούν τα εγκλήματα που συλλογικά και εν σώματι κάνανε και για μην πάνε σχεδόν όλοι και ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ επαναλαμβάνω στον Εισαγγελέα ; ), Όλα στο φώς ! Αλλά όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα. Από το 1981 ( ! ! ! )

. Ξεχνάει βέβαια, οτι όταν ανέβηκε το κόμμα του στη Εξουσία έκανε ΤΗΝ Απογραφή, με καταστρεπτικά αποτελέσματα για την εικόνα τής Χώρας ( κι όχι τού ΠΑΣΟΚ όπως νομίζανε οι ηλίθιοι ). Αφού λοιπόν οι ίδιοι κάναν την Απογραφή, τα στοιχεία τουλάχιστον μέχρι το 2004 είναι καθαρά και αδιαμφισβήτητα. Να δείξουμε λίγη εμπιστοσύνη στον Αλογοσκούφη και τον Πάκη ε ; Κοτζάμ Καθηγητές είναι, κάτι αξιόπιστο θα έχουν κάνει.

. Νομίζω είναι λογικό να συνεχίσουμε επομένως από το 2004 την έρευνα.

. Α' έκανε και κύριος ο Δημήτρης δηλώσεις. Ο Δημήτρης με το blazer που βέβαια η θέση του επίσης είναι πίσω από τα κάγκελλα, τουλάχιστον για την παραγγελία μαμούθ τών δεκάξη εκατομμυρίων εμβολίων με τα οποία θέλησε να επαναλάβει την ( μικρότερη βέβαια ) μπάζα με τις θερμικές κάμερες στα αεροδρόμια που θα κρατούσαν το μικρόβιο τής γρίππης έξω από τα σύνορά μας ( ! ). Και είπε κι αυτός :

- " Είναι κρίμα που η κυβέρνηση, ενώ αρχικά ανταποκρίθηκε στην έκκληση ( ; ; ; ! ! ! ) τής Ν.Δ. για συναίνεση, τώρα οδηγεί την κοινωνία στο δρόμο τής διαίρεσης και τού διχασμού ( ! ) "

. Και " συναίνεση " είναι βέβαια να τρώνε και να πίνουνε τα κλεμμένα ανενόχλητοι. Ενώ " διχασμός ", είναι να σηκώσουμε κάποια φορά το κεφάλι μας, αντί να τό 'χουμε κατεβασμένο εμείς, για τις κλεψιές και τις πομπές τις δικές τους.

. Η ανάρτηση προκλήθηκε από ένα ιστολόγιο που σήμερα είδα για πρώτη φορά και έχει κάνει ετικέτα με τίτλο " η Ηλιθιότητα είναι αήττητη " αφιερωμένη σε δηλώσεις επιφανών στελεχών τής προηγούμενης Κυβέρνησης. Επισκεφτείτε το και απολαύστε " Πνεύμα και Ηθική" αλλά το κυριώτερο πόσο ξεδιάντροπα μάς κοροϊδεύουν εμπρός στα μάτια μας.

. Εάν κάποιος δεν πάει φυλακή, δεν θά ΄χουμε καλά ξεμπερδέματα. Να το θυμάστε.

apropos: Η ηλιθιότητα είναι αήττητη

πάλι βρέχει...

2010-02-10T22:13:00.010+02:00

. πάλι βρέχει . . .

. και κάνει κρύο.

. αλλά

. " το κρύο είναι για να φέρνει τούς ανθρώπους πιό κοντά ".

. Κι η βροχή, για να βρισκόμαστε δυό μαζί κάτω από μια ομπρέλλα....

Υ.Γ. 4/3/2010 : Κι όπως είπε μια καλή φίλη : " κι οι σταγόνες να γίνονται νότες σε ένα έστω και λειψό πεντάγραμμο " ! !

εγώ ρέ ! ! !

2010-01-27T14:55:00.033+02:00

. από τα ΜΜΕ :

«Kανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ακεραιότητα, αλλά και την προσφορά του Κώστα Καραμανλή στην πατρίδα», υπογράμμισε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς, εξερχόμενος του Προεδρικού Μεγάρου, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η δήλωση του εκπροσώπου του κόμματος Πάνου Παναγιωτόπουλου : Δεν κουράστηκαν ορισμένοι - και δεν αναφέρομαι σε στελέχη της ΝΔ, αναφέρομαι στην πλευρά του ΠΑΣΟΚ - να προσπαθούν για λόγους δημιουργίας επίπλαστων εντυπώσεων να αμφισβητήσουν την ακεραιότητα και το ήθος ενός σημαντικού ηγέτη, του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή;»

. ΕΓΩ ρέ ! . . . . ΕΓΩ ! . . . . .

. Εγώ αμφισβητώ και την ακεραιότητά του, και την προσφορά του ( προσφορά ; αυτή την λέξη δεν την ξέρει κάν ! ) και το ήθος και τον πατριωτισμό του.

. Δεν μάς τρελλάνανε όταν ήταν Κυβέρνηση, και με το σύστημα Ρουσόπουλου και τα διασκορπισμένα σε όλα τα πουλημένα ΜΜΕ ακριβοπληρωμένα τους παπαγαλάκια λέγανε αδιάντροπα ότι θέλανε.

. ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΛΑΝΟΥΝΕ ΤΩΡΑ ! ! !

. Εγώ λοιπόν αμφισβητώ και την προσφορά τους και την ακεραιότητά τους και το ήθος τους !

Σ - Υ - Λ - Λ - Ο - Γ - Ι - Κ - Α . ! . !

. Αυτοί που αφού πήρανε ότι υπήρχε στα Ταμεία, αφού πρώτα επίτηδες απαξιώσανε και μετά πουλήσανε ότι ΔΕΚΟ προλάβανε για ένα κομμάτι ψωμί στο Δημόσιο Ταμείο ( αλλά και μίζες κάτι δισεκατομμύρια στα μαύρα βαλιτσάκια τους ), αφού κάνανε δόκτορα Ιατρικής μιά νηπιαγωγό χωρίς ακόμη πτυχίο Ιατρικής, αφού κλέψανε τα Ασφαλιστικά Ταμεία με τα «δομημένα Ομόλογα», αφού διαγουμίσανε Δημόσια Γη για να τα μοιραστούνε με το Βατοπαίδι ( τα οικόπεδα οι άγιοι καλόγεροι και τα « μαύρα » εσείς ποιός λέτε ; ), αφού κάψανε ότι δάσος προλάβανε είτε για να τα κάνουνε οικόπεδα είτε επειδή ο μόνος συντονισμός που μπορούσανε να κάνουνε ήταν να φορέσει ένα Αεροπορικό τζάκετ ο πρωθυπουργός, τρομάρα να τού ’ρθει, αφού εξαφανίσανε και τα λεφτά τού εράνου για την αναδάσωση ( που θα διαχειρίζονταν ο τίμιος κ. Μολυβιάτης ), αφού δωρίζανε τις ναυτιλιακές γραμμές ανάλογα με το μέγεθος από τα μαύρα βαλιτσάκια, αφού προλάβανε για την αντιμετώπιση τής δήθεν επιδημίας γρίππης να παραγγείλουνε 16.000.000 ( ώστε να φτουρήσουν οι μίζες ! ) εμβόλια, αφού μοιράζανε τζάμπα εκατομμύρια λεφτά σε αγρότες για προεκλογικούς και μή λόγους, αφού πηγαίνανε στάς Ευρώπας στα πιό ακριβά ξενοδοχεία για διακοπές πληρωμένες από μένα και σένα, αφού διορίσανε με αδιαφανείς διαδικασίες και διαβλητές συνεντεύξεις χιλιάδες στα stage χωρίς να το δικαιούνται, αφού επί πεντέμισι χρόνια ταΐζανε τα γαλάζια καλόπαιδα με μισθούς ανήκουστους, αφού οι μισθοί τών μεγαλοστελεχών τους σε Οργανισμούς, Τράπεζες κλπ είχαν κατά πολύ ξεπεράσει τούς αντίστοιχους στην Ε.Ε., αφού μπουκώσανε τούς λογαριασμούς τους στις «νόμιμες» οφ σορ τους, αφού αφήνανε τα Ευρωπαϊκά προγράματα να πάνε χαμένα, εκτός και αν γεμίζανε τα μαύρα βαλιτσάκια, αφού ρεζίλεψαν την Ελλάδα με την δήθεν απογραφή τους, αφού στην συνέχεια έκαναν παροιμιώδη τα ...Greek Statstics με τα στοιχεία γιά την ανεργία και τούς προϋπολογισμούς που ψηφίζανε τον ένα μετά τον άλλο χωρίς να εφαρμόζουνε κανέναν αφού αλλού είχαν το μυαλό τους ( τις οφ σορ τους ! ),

. στο τέλος αχόρταγοι ακόμα, αδειάσανε και τα γραφεία τών Υπουργείων « τους » από ότι υπήρχε μέσα. Κι όχι μόνο τούς σκληρούς δίσκους από τούς υπολογιστές, μη τυχόν βρεθούν τα ενοχοποιητικά στοιχεία, αλλά πήρανε μέχρι και τούς συνδετήρες ο αχρείοι ! ! !

. Καλά που δεν προλάβανε να πάρουνε και τα γραφεία με τις καρέκλες, ή να πουλήσουνε και τα κτίρια !

. Κι αφού φυγαδεύσανε Χριστοφοράκους κλπ για να μην αναγκασθούν να μιλήσουν ούτε στούς δικούς τους εισαγγελείς, αφού ανοιγοκλείνανε την Βουλή κατά πώς τούς συνέφερε για να μην πέσει ούτε αχτίδα φωτός στις ρεμούλες τους, βγαίνουν τώρα και δίνουν συνεντεύξεις και οδηγίες για το πώς θα βγούμε από το βάλτο που οι ίδιοι μάς ρίξανε όλους μαζί. Έναν λαό ολόκληρο. Την Πατρίδα για χρόνια πολλά.

. Και μάς λέν πώς «δεν είναι δυνατόν να αμφισβητείται η προσφορά τους στην Πατρίδα». Που ερμηνεύεται βέβαια εύκολα, όταν ξέρουμε πιά πως « Πατρίδα » εννοούν το μέρος που έχουν τα λεφτά τους. Τα κλεμμένα από την τσέπη μας. Οι Απάτριδες.

. Και με την ευκαιρία ας θυμηθούμε την παρουσία και την ( μή ) δραστηριότητα τού Καραμανλή στο Νταβός την περασμένη φορά που « άμοιρος και άβουλος αντάμα, περίμενε από κάπου κάποιο θάμα », ακούνητος και αμίλητος και αδιάφορος, σε αντιδιαστολή με την παρουσία και την δραστηριότητα τού τωρινού πρωθυπουργού που δεν ξέρω τι θα κάνει στο τέλος, αλλά τουλάχιστον τιμάει το αξίωμα που τού ‘δωσε ο Λαός και νοιάζεται και εκπροσωπεί δραστήρια τη χώρα.

. Και για όσους θεωρήσουν οτι δεν είναι χώρος εδώ μέσα για τέτοια ένταση και πολιτικολογίες, οτι να ηρεμήσουμε και όλοι μαζί να δούμε το μέλλον και ότι, και ότι, και ό τι, δύο κουβέντες :

1^ον Πολύ λίγα είπα,

2^ον Δεν θα πάθει ένας ολόκληρος λαός Αλτζχάιμερ. Κάποιοι θα διατηρούμε την μνήμη τών εγκλημάτων τής τελευταίας Κυβέρνησης που τα νοιώθουμε και θα τα νοιώθουμε για χρόνια στο πετσί μας όλοι, και

3^ον ένας στίχος από τον σοφό Μανώλη Αναγνωστάκη :

... « όχι δεν σού δίνω το χέρι·

δεν θα κλέψεις το σχήμα τού δικού μου. »

. Θαυμαστικά. Τελεία. Παύλα.

( ώσπου να τα ξαναπάρω πάλι με τέτοιες ξεδιάντροπες δηλώσεις ή πράξεις )

Υ.Γ. 1 και πρίν στεγνώσει το μελάνι στις εφημερίδες, ήρθε η δήλωση Μιχαλολιάκου για να αμφισβητήσει την δήλωση Σαμαρά και επομένως και το ήθος και την αγάπη στην πατρίδα. Και ξαναθυμήθηκα ένα παλιό κείμενο εδώ, αλλά και τον πάντα σοβαρό και μετρημένο my stigma, ή τον elf at the bay, και άλλα....

Υ.Γ. 4/2/2010 διαβάστε και σήμερα την Έναρθρη κραυγή ή το your painted smile, και μην πεί κανείς οτι είναι "βαθύ ΠΑΣΟΚ" αυτοί ο άνθρωποι !

Υ.Γ. 6/2/2010 αλλά και ο Τζιμάκος έγραψε για το θέμα αυτό

απελπισμένες νύχτες τού Γενάρη....

2010-01-25T14:58:00.033+02:00

Aπελπισμένες νύχτες του Γενάρη αυτουνού,

σαν φεύγ’ η οπτασία και μ’ αφήνει μόνο.

Πώς φεύγει και διαλύεται βιαστική —

πάνε τα δένδρα, πάνε οι δρόμοι,

πάν’ τα σπίτια, πάν’ τα φώτα·

σβήνει και χάνετ’ η μορφή σου.........

.

από τον "κακό μπελά"

Υ.Γ. 28-1-2010 : Η αιτία είναι αδιευκρίνιστη· ίσως δεν θέλω να την πώ, να την ομολογήσω ούτε στον εαυτό μου. Το θέμα όμως είναι μιά βαρειά δυσθυμία μέσα μου. Μιά μελαγχολία κάποιας άγνωστης ( ; ) απώλειας. Δεν την εξωτερικεύω.

. Μιλώ, γελώ, αστειεύομαι, μόνο εγώ όμως ξέρω οτι πίσω από όλο αυτό, υπάρχει κάποια εσωτερική πίεση . Μιά αγαπημένη φίλη που με ξέρει κάπως, μού λέει περιπαικτικά σε αντίστοιχες περιπτώσεις: "τί έχεις ; είσαι μούτρος ;"

. Έ λοιπόν εδώ και καιρό, είμαι "μούτρος". Κι όταν είδα την ανάρτηση με το συγκεκριμένο τραγούδι στο ιστολόγιο τού "κακού μπελά" το αναδημοσίευσα. Όπως ποιητικά λέει ένα φίλος εδώ στα σχόλια, επειδή βρήκα εκεί "μιά γωνιά για το σκηνικό μιάς θλίψης που αγαπάμε".

. Δεν την αγαπώ όμως αυτήν την θλίψη. Δεν είναι θλίψη. Ήταν, αλλά γίνεται θυμός, οργή, απογοήτευση...

Υ.Γ. 3-2-2010 : Είμαι ακόμη "μούτρος" ! Και πώς να μην είμαι αφού προσυπογράφω δέκα φορές πάλι την ανάρτηση τής Τσαούσας ; κι ας υπάρχουν κάποια "θέματα ύφους" όπως επεσήμαναν κάποιοι φίλοι....

ήλιος στην φλοκάτη

2010-01-07T12:28:00.022+02:00

. Μιά εκδρομή στην Βέροια και την περιοχή μέχρι τις Πρέσπες. Με τον Ψηλό και το Μήτσο.
. Μια ψηλή μάντρα από τσιμεντόλιθους, και πίσω ένα παληό χαμόσπιτο.
. Περιέργεια μα και ταυτόχρονα μιά σχεδόν απληστία, να κρατήσεις στο φίλμ όλα όσα φεύγουν και χάνονται. Στην φωτογραφική μου μηχανή μόνο ένας φακός 50 mm.
. Κι όταν τεντώθηκα για να δώ πίσω από το μαντρότοιχο, ένα σπιτάκι με κεραμίδια σε ένα μικρό κήπο με ροδιές, λίγες δάφνες και αμυγδαλιές. Μιά κόκκινη φλοκάτη στον φθινοπωρινό ήλιο, απλωμένη στα ξύλινα κάγκελλα.

. Κοντά στον μαντρότοιχο. Πολύ κοντά, τόσο που ο φακός τών 50 mm ίσα ίσα παίρνει μιά λωρίδα κεραμίδια και μιά μικρή λωρίδα κόκκινης φλοκάτης. Κι ανάμεσά τους ένα σχοινί τεντωμένο. Καθώς κοιτώ στην μηχανή, μέσα στην ελληνικότητα τής εικόνας, βγαίνει στην λιτότητά της μιά γιαπωνέζικη αισθητική. Απόφαση, "κλικ", και είναι δικιά μου...

. Μια φωτογραφία, αφαιρετική και λιτή για τούς άλλους θεατές της, που για μένα κουβαλάει επάνω της στιγμές τής εκδρομής με τούς αγαπημένους μου φίλους.

. Αφιερωμένη στη Γιάννα που γιορτάζει...

2010 καλά ταξίδια !

2010-01-07T12:14:00.008+02:00

.
. Το 2010 να ταξιδέψετε πολύ, να δείτε μέρη διαφορετικά. Το διαφορετικά συμπεριλαμβάνει και το να δείτε τα ίδια ίσως μέρη αλλά με διαφορετική ματιά, διαφορετικό τρόπο. Πολλές φορές παίρνοντας ένα δρόμο π.χ. στα στενά τής Χώρας στη Χίο ή στην Νάξο, βλέπεις διαφορετικά πράγματα από αυτά που θα δείς όταν θα πάρεις αυτό τον ίδιο δρόμο πάλι, αλλά προς την άλλη κατεύθυνση.

. Να ταξιδέψετε με το σώμα, με το μυαλό, με την φαντασία. Και τα ταξίδια να σάς κάνουν πιό πλούσιους στην σκέψη, στην ανθρωπιά, στην αγάπη γι αυτήν την πατρίδα, αυτό τον κόσμο, γι αυτό τον πλανήτη που μπορεί να είναι παράδεισος και εμείς επιμένουμε να τον κάνουμε πολλές μικρές κολάσεις μέχρι να γίνει μια κόλαση και να μάς καταπιεί !

έφυγε ο Γιάννης Μόραλης

2009-12-21T16:25:00.025+02:00

.

. Πολλά γράφτηκαν για το Δάσκαλο Γιάννη Μόραλη, με αφορμή τον θάνατο αυτού τού πολύ μεγάλου ζωγράφου. Τού τόσο ζωντανού και ανήσυχου μέχρι τα τελευταία του χρόνια. Η αφίσσα τού πρώτου έργου που φαίνεται εδώ είχε περίοπτη θέση στο φοιτητικό μου δωμάτιο μαζί με μιά πολύ όμορφη αφίσσα τού Σοσιαλιστικού κομματος Χιλής και μιά αντίστοιχη τού Κομμουνιστικού κόμματος Ιταλίας ( τις φύλαξα. Πού τις έχω ; ). Πολλά γράφτηκαν και πολύ καλύτερα από οτι θα μπορούσα να τα γράψω εγώ.

. Εγώ θέλω μόνο να πώ οτι όπως μάλλον είναι φυσικό, αυτός ο μεγάλος ζωγράφος, όταν μιλούσε σε σωστούς ανθρώπους σε συνεντεύξεις σε εφημερίδες, ή σε ταινίες παληά και βίντεο τελευταία, ήταν ακόμη μεγαλύτερος ΑΝΘΡΩΠΟΣ. που η σοφία και η αγάπη γα τη ζωή έβγαινε επίμονα καί επίμονη σε κάθε του πρόταση.
. Και απλά σήμερα στολίζω το ιστολόγιό μου, με έργα του όπως είχα στολίσει κάποτε και το φοιτητικό μου δωμάτιο.

. Ψάξτε να βρείτε αποσπάσματα συνεντεύξεων. Δεν μπορώ τώρα να σάς παραπέμψω κάπου, ίσως το κάνω αργότερα...

Υ.Γ. 27/12 Δείτε στα ιστολόγια τού Γιώργου Σαρρή, τού Antoine, στο δυοσμαράκι, στο "βλέμμα" εδώ και εδώ, και από τη "χώρα τής Λήθης" δείτε και αυτό το video

Άναυδος ! "...το μέλλον τής Ελλάδας είναι ήδη παρελθόν..."

2009-12-20T10:59:00.007+02:00

.
. Άναυδος μετά από την ανάγνωση ενός κειμένου σε ιστολόγιο που παρακολουθώ πολύ καιρό. Ανίκανος να αρθρώσω μιά λέξη ! Είναι πολλές φορές που αισθάνθηκα έτσι όπως τα περιγράφει και είναι ακόμη χειρότερα !

. Πέρα από την αιτιολογημένη αγανάκτηση, πόσο ποιητικό είναι όταν λέει :
" ...Το μέλλον της Ελλάδας, είναι ήδη παρελθόν.

Το χρησιμοποίησαν πριν την ώρα του, οι ίδιοι οι Έλληνες.
Το δάγκωσαν, το τραβολόγησαν, το πάτησαν, το δάνεισαν, το έκλεψαν, και το παρέδωσαν κουφάρι σήμερα, το 2009.

Το 2009 θα είναι έτος μνήμης του μέλλοντος μας..."

. Παραθέτω ένα ακόμη μικρό απόσπασμα :

."...Δεν θέλεις να πληρώσεις φόρους, θέλεις να πληρώνουν οι άλλοι όμως, δεν θέλεις μείωση μισθού, δεν θέλεις ούτε την εκπτωτική κάρτα στους ανέργους. Το κουπόνι όπως το λες, ρε βλάκα.
Δεν θέλεις να χάσεις τη δουλειά σου στο Δημόσιο, δεν θέλεις όμως άλλους στο Δημόσιο, δεν θες να βγεις αργά στη συνταξη, δεν θέλεις να πληρώνεις τα ταμεία, προσλαμβάνεις υπαλλήλους με μπλοκάκι, πας και δουλεύεις με μπλοκάκι, διαμαρτύρεσαι για τις τράπεζες αλλά είσαι ο καλύτερος πελάτης τους, να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα και η δικιά σου να γεννήσει τρίδυμα.

Να μην καίγεται η Αθήνα, αλλά να μην κουνιούνται οι μπάτσοι, να μην κοστίζει ο καφές 5 Ευρώ αλλά να τρέχεις να τον πίνεις, να μη γίνονται σκάνδαλα αλλά να τα ανέχεσαι σαν κότα, και να μιλάς....να μιλάς.....να μιλάς...ώρες ατέλειωτες για το πώς θα βελτιωθεί η ζωή σου.
Βιβλιοθήκες ολόκληρες στο τραπέζι, στα blogs, στις εφημερίδες, λέξεις, μακρόσυρτες φράσεις, αριστερές παπαρολογίες επί παπαρολογιών, αντίσταση, αντίδραση, αντίληψη μικρή.
Το μόνο που δεν σκέφτεσαι, είναι πως δεν σε βλέπουν οι άλλοι σκουλήκι, αλλά σκουλήκι αισθάνεσαι εσύ και το δηλώνεις.... "

. Παρακαλώ συνεχίστε εδώ και αξίζει τον κόπο να διαβάσετε και αρκετά σημαντικά σχόλια που ακολούθησαν.

. Φωτογραφίες σήμερα ΔΕΝ έχει. Είπαμε είμαι Άναυδος ! Τι μπορεί να πώ με μιά φωτογραφία ;

Αγώνας II ( επί τέλους )...

2009-12-17T14:12:00.011+02:00

.

. Πολλοί θεωρούμε οτι η κατάσταση που έχει φτάσει η Κοινωνία μας οφείλεται Και στην απραξία μας. Στο οτι ο Πολίτης έχει μετατραπεί σε καταναλωτή. Χειρότερα ! Σε καταναλωτή χωρίς κρίση !
. Κι αυτό που κάποτε ήταν Πολίτης που συναποφασίζει έχει καταντήσει Ιδιώτης ( IDIOT ) που συν-αδιαφορεί ! Που αδιαφορεί ακόμη και για θέματα που επηρεάζουν άμεσα την ζωή του και την ζωή τών παιδιών του !
. Επειδή ...δεν προλαβαίνει !
. Άν θέλουμε να αρχίσει να σπάζει αυτή η απομόνωση, αυτή η idiotικοποίηση, οφείλουμε να αντιδρούμε σε κάθε αφορμή πέφτει στην αντίληψή μας ! Σε κάθε θέμα που, ακόμη και εάν δεν μάς αφορά ΑΜΕΣΑ, αφορά στην κατάσταση οπου κάθε μέρα με τις πράξεις, αλλά κυρίως τις παραλείψεις μας διαμορφώνουν χαρακτήρες ανθρώπων, μικροκοινωνίες, την Κοινωνία μας, την πατρίδα μας έτσι ακριβώς όπως ΔΕΝ την θέλουμε !
. Λοιπόν η λύση είναι μία ! Να αφήσουμε λίγο πιό δίπλα το "δεν προλαβαίνω", " δεν έχω Χρόνο " και να α·σ·χ·ο·λ·η·θ·ο·ύ·μ·ε ! Να αντιδράσουμε ! Δεν χρειάζεται να γίνουμε ακτιβιστές, χρειάζεται κάπου κάπου σε κάποιο ζήτημα που θα επιλέξουμε, η έκφραση τής Αντίθεσής μας στην πορεία που παίρνουν τα πράγματα. Ενάντια στην καθημερινή υποβάθμιση τής ποιότητας τής κοινωνίας μας, τη διάλυση τού κοινωνικού ιστού, την υποβάθμιση τής ζωής μας.
. Κι έχω μιά πρόκληση για όλους σας ! Ένα θέμα για να ξεκινήσει αυτή η αντίδρασή μας. Μία πρόκληση να αισθανθούμε ξανά συμμέτοχοι ! ΠΟΛΙΤΕΣ !
. Διαβάστε για μιά υπόθεση εδώ κι εδώ. Στην συνέχεια όσοι έχουν ιστολόγιο δικό τους, ας αναρτήσουν ένα μικρό κείμενο για το συγκεκριμένο θέμα, και μιά παραπομπή στο ιστολόγιο που πρωτοάνοιξε την υπόθεση αυτή :

http://nellys-logia.blogspot.com/ και στην οποία ανήκουν και οι φωτογραφίες που αναδημοσιεύω σ' αυτήν εδώ την ανάρτηση.

. Όσοι επίσης είναι στο FaceBook, ας στείλουν ένα μήνυμα ΣΕ ΟΛΟΥΣ τούς FB-φίλους τους, ας κινητοποιηθούν με το twitter, ή όποιο άλλο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όσοι ξέρουν κάποιο δημοσιογράφο, κάποιον πολιτικό, ή ακόμα και την κα Υπουργό Παιδείας, ας τούς ενημερώσουν με ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, για να επιλυθεί αυτό το ζήτημα !

. Μετά θα κάνουμε Χριστούγεννα σαν καλοί καταναλωτές ( καλοί είπα, κι εννοώ ενημερωμένο, όχι σπάταλοι και προ παντός οικολογικά σκεπτόμενοι ), και μετά πάλι θα βρεθούν κι άλλες αιτίες για Διαμαρτυρίες και Διεκδικήσεις !

10 - 12 - 1979. Νόμπελ στον Οδυσσέα Ελύτη

2009-12-11T21:16:00.021+02:00

.

. “ ...Μιάν τέτοια, διεισδυτική και συνάμα μεταμορφωτική, επέμβαση μέσα στην πραγματικότητα επιχείρησε, πιστεύω, ανέκαθεν και κάθε υψηλή Ποίηση.

. Όχι να αρκείται στο ""νύν έχον" αλλά να επεκταθεί στο "δυνατόν γενέσθαι". Κάτι που, είναι η αλήθεια, δεν εκτιμήθηκε πάντοτε. Ίσως γιατί οι ομαδικές νευρώσεις δεν το επέτρεψαν. Ίσως γιατί ο ωφελιμισμός δεν άφησε τα μάτια τών αθρώπων ανοιχτά όσο χρειάζεται.
. Η ομορφιά και το φώς συνέβη να εκληφθούν άκαιρα ή ανώδυνα. Και όμως. Η διεργασία που απαιτείται για να φτάσει κανείς στο σχήμα τού Αγγέλου είναι, πιστεύω, πιό επώδυνη από την άλλη, που εκμαιεύει όλων τών λογιών τούς Δαιμόνους... ”

".... Τότε όμως η Ποίηση ; Τι αντιπροσωπεύει μέσα σε μια τέτοια κοινωνία ; Απαντώ : τον μόνο χώρο όπου η δύναμη τού αριθμού δεν έχει πέραση. Και ακριβώς, η εφετεινή απόφασή σας να τιμήσετε στο πρόσωπό μου την ποίηση μιάς μικρής χώρας δείχνει σε πόσο αρμονική ανταπόκριση βρίσκεστε με την χαριστική αντίληψη τής τέχνης, την αντίληψη ότι η τέχνη είναι η μόνη εναπομένουσα πολέμιος τής ισχύος που κατήντησε να έχει στους καιρούς μας η ποσοτική αποτίμηση τών αξιών..."

Αποσπάσματα τής ομιλίας του στην Ακαδημία τής Στοκχόλμης.

"Δεκεμβριανά" Β' έκδοσης

2009-12-10T12:40:00.029+02:00

.
. Ήθελα να μην ασχοληθώ φέτος με την επέτειο τής περυσινής εξέγερσης.
. Δεν ήταν η επέτειος τής για άλλους εν ψυχρώ δολοφονίας και για άλλους τού θανάτου από εξοστρακισμό, ( όλα τα σενάρια παίζουν, δεν μπορώ να απορρίψω κανένα ), ενός παιδιού 15 χρονών. Ήταν η επέτειος τών ημερών τής Οργής που σαν μιά σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, προκάλεσε μιά έκρηξη .
. Θυμηθείτε και κάποιες από τις άλλες σταγόνες ( σταγόνες ; ! ! ! ) : πέρα από την ( ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ) κλοπή τών Ομολόγων τών Ασφαλιστι-κών Ταμείων, την ( ξαναλέω : Ο·Ρ·Γ·Α·Ν·Ω·Μ·Ε·Ν·Η ) κλοπή Δημοσίων εκτάσεων και απόδοσή τους στο Βατοπαίδι, τις φωτιές στην Ηλεία με 75 ( ; ) νεκρούς που κάηκαν ζ·ω·ν·τ·α·ν·ο·ί επειδή έφταιγε ο ... Στρατηγός Άνεμος, τις φωτιές τής Αττικής όπου έφταιγαν τα ...πεύκα επειδή είναι εύφλεκτα ( ! ! ! ), κι όχι το "Ρυθμιστικό" που είχε ανακοινώσει ο Υπουργός Εργολαβιών και Καταλήστευσης Εθνικών Εκτάσεων Σουφλιάς, την πενταετή ανυπαρξία Πρωθυπουργού και Κυβέρνησης, ( το Υπουργικό Συμβούλιο συνεδρίασε ελάχιστες φορές και με μέσο όρο συνεδρίασης περίπου μίαμιση ώρα, μαζί με το διάλειμμα για τα τυροπιττάκια και τούς λουκουμάδες τού καταλληλότερου ! ).
. Ξαναείδα ωστόσο την περυσινή ανάρτηση που ανέβασα εδώ, και εδώ, καθώς και άλλες τέσσερεις που περιμένουν στα "πρόχειρα", διάβασα πολλές αναρτήσεις σε πολλά ιστολόγια, όπως και πολύ περισσότερα σχόλια που γράφτηκαν σ' αυτές τις αναρτήσεις.

. Όμως, σήμερα μόλις, σε ένα ιστολόγιο που πολύ συχνά βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις, βρήκα αυτό, που νομίζω οτι είναι κάτι σαν μία "ακρογωνιαία λίθος" για το γενικώτερο ζήτημα, και πρέπει να την θυμόμαστε κάθε φορά που μιλάμε τόσο για το γεγονός, όσο και για την περυσινή εξέγερση, αλλά και κυρίως για την επιχειρούμενη κατ' έτος επετειακή αναβίωσή της και εκμετάλλευσή της :

...." Στην αρχή της ταινίας, η δασκάλα Judi Dench παρακολουθεί τα νεαρά Βρετανόπουλα που πηγαίνουν για πρώτη μέρα στο σχολείο. Στο δημόσιο σχολείο. Και σκέφτεται, έτσι όπως τα κοιτάει από το παράθυρο, «έρχονται οι αυριανοί υδραυλικοί και εργάτες της χώρας». Λογικό. Σε μια κοινωνία αυστηρά ταξική όσο η βρετανική, το δημόσιο σχολείο έχει αποστολή.
. Σήμερα το θυμήθηκα όλο αυτό που σε είδα στο τρένο να κατεβαίνεις στο κέντρο για το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Ενώ θαυμάζω αυτή τη γλυκιά αλλοκοτιά σου, τα δεκάδες gadget και piercing που καλύπτουν το είναι σου, ταυτόχρονα τρομάζω που μου θυμίζεις περισσότερο αγρίμι. Όχι δεν γέρασα ακόμα. Μόλις χθες (άντε προχθές) ήμουν στη θέση σου και δεν με θυμάμαι έτσι. Δεν είχα τα μέσα για να με θυμάμαι έτσι. Καμιά φορά σε βλέπω σε τηλεοπτικές εκπομπές και ενώ αρχικά γουστάρω που φτύνεις κατάμουτρα τον καθωσπρεπισμό τους, σε λίγα λεπτά απογοητεύομαι που δεν έχεις μάθει να μιλάς, να συζητάς, να ανέχεσαι το διαφορετικό. Υπάρχει μόνο η φωνή σου. Και μιας και μιλάμε για τη φωνή σου, για τη γενιά σου, για το μέλλον σου, για την οργή σου, πες μου : γιατί μία φορά δεν φώναξες με όλη σου τη δύναμη για τα γελοία μαθήματα που σε διδάσκουν; Για το ένα και μοναδικό βιβλίο που σου δίνουν ; Για τις άχρηστες γνώσεις που σε φορτώνουν; Για την άγνοια που θέλουν να έχεις για το αύριο που έχει ήδη σκάσει μύτη και εσύ δεν το έχεις πάρει είδηση; Δεν σε άκουσα να πεις μια κουβέντα για τα σχολεία που κλείνουν το πρωί για τη γρίπη, ενώ τα φροντιστήρια το απόγευμα είναι ανοιχτά.
Και μεθαύριο; Θα πας σε μια σχολή και θα πιπιλίζεις ατάκες που άλλοι είπαν πριν από σένα. Αλλά δεν θα κάνεις ούτε μία διαδήλωση για τους άχρηστους καθηγητές που δεν πατάνε στο μάθημα, τις περιορισμένες βιβλιοθήκες, τα ΤΕΙ της πλάκας, τα ελάχιστα μεταπτυχιακά που απευθύνονται σε κολλητούς και παρέες. Ούτε θα επιχειρήσεις στην πράξη να υπερασπιστείς ο ίδιος το άσυλο, που εσένα κυρίως αφορά.
Ξέρω τι θα μου απαντήσεις: μεγαλώνεις σχεδόν μόνος, με γονείς που δεν προλαβαίνουν να είναι γονείς, με κόλακες που δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα σάλια τους, με τηλεοπτικά πρότυπα, δεκάδες υποχρεώσεις και εκατοντάδες επιλογές που σε αφήνουν ανικανοποίητο.
Και μέχρι να τελειώσουμε τη συζήτηση, η Παιδεία θα έχει γίνει κατάκτηση για εκείνους τους λίγους που πάνε στο ιδιωτικό σχολείο και στο ξένο πανεπιστήμιο. Και μετά θα σου πάρουν την καλή δουλειά. Και εσύ με τις δεκάδες άχρηστες γνώσεις θα τρέχεις να παρακαλάς για ένα Stage. Με μοναδική παρηγοριά τις κολακείες των Λάκηδων και των χορτασμένων για τους νέους που έχουν πάντα δίκιο.
Και αν δεν είναι η Judi Dench στο παράθυρο να προβλέπει το μέλλον σου ή εγώ -ο ισοπεδωτικός και αντιδραστικός- να σε παρατηρώ στο τρένο, θα είναι η ζωή που σε προσπερνά."

. Διαβάστε το ολόκληρο, αλλά διαβάστε επίσης και τα σχόλια που το συνοδεύουν, για να έχετε πλήρη εικόνα ενός σημαντικού και χρήσιμου προβληματισμού, πέρα από βερμπαλισμούς, ασάφειες και τσιτάτα, που κι αυτά αναπόφευκτα συνυπάρχουν σε ορισμένα από τα σχόλια.

Εκλογές στην Ν.Δ.

2009-12-03T15:38:00.012+02:00

. Πέρασε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από την αποχώρηση τού αδιάντροπου "καταλληλότερου", μέχρι την εκλογή Σαμαρά. Θα περίμενε κανείς να γίνει τριών ημερών συζήτηση, έστω κεκλεισμένων τών θυρών, ( άν όχι για την ήττα με -10% ), τουλάχιστον όμως για το τί θέλει να κάνει κάθε υποψήφιος πρόεδρος για την Πατρίδα. Ποιό είναι το Όραμά τους για τον εκσυγχρονισμό της, για το βιοτικό, μορφωτικό, πολιτιστικό επίπεδο τών Ελλήνων. Για ποιό λόγο να ψηφίσουν έναν από αυτούς τα μέλη τού κόμματός τους.
. Για όλα αυτά δεν ακούστηκε καμμία σαφής κουβέντα.
. Όλο το ζήτημα, και η αγωνία, από ότι φαινόταν στα λεγόμενα τών διαφόρων στελεχών τής Ν.Δ. αλλά και τών δημοσιογράφων της, ήταν " ...η επιστροφή τής Ν.Δ. στην Εξουσία. " ! ! !
. Στα λόγια ένα σύγχρονο και Ευρωπαϊκό κόμμα, στα έργα και την ουσία, το κόμμα τών υπερασπιστών τής Μεταπρατικής "Μη Αστικής" Τάξης, τών έμπιστων παραγόντων τών Μεγαλοτσιφλικάδων τού κάμπου, τών πρακτόρων τών χρηματιστηριακών παιχνιδιών και συμφερόντων, τών εκπροσώπων τών "Μεγάλων Δυνάμεων" ( θυμάστε ; "Στρατηγέ ιδού ο Στρατός σας" είχε πεί ο Π. Κανελόπουλος σε κάποιον Αμερικανό στρατηγό που πέρασε από την Ελλάδα και επιθεωρούσε τμήμα τού, κατ' όνομα, Ελληνικού Στρατού ! ).
. Το κόμμα τών απογόνων τού Αβέρωφ, τού Ροδόπουλου, άντε και τού Τσάτσου.

. Κι είναι 2010 σχεδόν...

. Υ.Γ. Ασχολίαστο, αλλά όχι διαφανές ή ...αόρατο, το γεγονός τής μή έγκυρης καταμέτρησης τού αριθμού τών ψηφισάντων. Ήταν λέει 700.000 μέλη. Ήταν ;
. Ευτυχώς " έπεσε το σύστημα " και δεν μπορούμε να το ξέρουμε.

Αγώνας...

2009-11-20T16:42:00.017+02:00

. Μού ήταν αδύνατο να γράψω έστω και δυό γραμμες στην σειρά για μια ανάρτηση με την ευκαιρία τής 17ης Νοέμβρη. Οι προτάσεις, οι φωτογραφίες, οι παραπομπές σε πολύ ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες άλλων ιστολόγων στο θέμα θα περιμένουν. Το έχω ανάγκη όμως και θα βγεί κάποια στιγμή.

. Ένας τοίχος. Από μπετόν και οπλισμένος με σίδερο. Βαρύς, σκληρός, σίγουρος και γι αυτό αδιάφορος.
. Κι η αμπέλοψη. Δειλά στην αρχή, ανεβαίνει επάνω του. Στηρίζεται όπου βρεί. Στην παραμικρή εξοχή μιάς πέτρας, σε μιά ρωγμή.

. Και πιό σίγουρη μετά, επιθετική πιά, τον τυλίγει, τον καλύπτει με τα κλαδιά της. Και καθώς οι ρίζες της εισχωρούν μέσα στις ρωγμές, κάποτε ίσως και να τον συντρίψει...
. Κι αν δεν το κάνει, αυτό που θα φαίνεται, που θα επικρατεί, θα είναι η αμπέλοψη. Όχι ο τοίχος.

. Αφορμή για το σημερινό σημείωμα στάθηκε μια ποιητική ανάρτηση για τον αγώνα τών μουσικών στο Ωδείο Αθηνών.
. Καλή επιτυχία στον αγώνα τους....

ολίγο φώς και μακρυνό ...

2009-11-15T17:14:00.013+02:00

. Φοιτητής. Μένω σε ένα παράνομο αυθαίρετο δωμάτιο στο δώμα μιας πολυκατοικίας.
. Το δωμάτιο είναι σαν ψυγείο το χειμώνα και γι αυτό έχω κολλήσει το κρεββάτι στο μικρό καλοριφέρ. Το καλοκαίρι το ψήνει ο ήλιος, με αποτέλεσμα να μην τολμώ να γυρίσω σπίτι πρίν τις δύο μμ. Αλλά και τότε, ανοίγω πόρτα και τα δύο παράθυρα, και με ένα κουβά ποτίζω τούς τοίχους, μήπως και φύγει "η πύρα" όπως λένε στο χωριό μου.

. Ένας φίλος μου το χαρακτηρίζει "εργαστήριο τής ΝASA", επειδή έχουν αλείψει με ένα ασημί στρώμα ηλιοπροστασίας όλο το δάπεδο στο δώμα, και όταν ανεβαίνεις επάνω βρίσκεσαι σε έναν άλλο κόσμο.

. Με μιά δανεική μηχανή που μού έδωσε ένας πολυαγαπημένος φίλος και δάσκαλος, έχω αρχίσει να βγάζω φωτογραφίες. Εδώ είναι μιά από αυτές.

Φθινόπωρο πάλι ( διαφορετικό όμως ! ! )

2009-11-13T22:52:00.024+02:00

.
. Φθινόπωρο πάλι !

. Φωτογραφίες από ένα παληό φθινόπωρο. Μια εκδρομή στις Πρέσπες με φίλους. Πολύ παληά, την εποχή τών φίλμ, όταν οι ψηφιακή φωτογραφική μηχανή ήταν μόνο στην Επιστημονική Φαντασία. Άν ήταν κι εκεί.

. Υπήρχε μιά βαρειά ατμόσφαιρα, ο ήλιος κρυμμένος πίσω από τα σύννεφα, κι είχαμε μάθει να υποφωτίζουμε σχεδόν πάντα όταν φωτογραφίζουμε με slides. Έτσι οι φωτογραφίες είναι ακόμα πιό μουντές, "ατμοσφαιρικές", δείχνουν ένα τοπίο που αργότερα για λόγους συντομίας συνηθίσαμε να λέμε "Αγγελλοπουλικό"...

. Όμως αυτό το φθινόπωρο, παρά την συνήθη μουντάδα του, το βλέπω διαφορετικά από το περασμένο φθινόπωρο.

. Τότε περίμενα ένα μικρό πράσινο κλαδάκι να αναδυθεί μέσα από τα πολλά ξερά κλαδιά, που τα φύλλα τους είχαν κοκκινήσει και ετοιμάζονταν να πέσουν, και να μού δώσει λίγη ελπίδα.

. Τώρα γύρω μου, παρά τα ερωτηματικά, τις αγωνίες, την πολλές φορές αιτιολογημένη ανυπομονησία, τις γκρίνιες, ακόμη και κάποιους φόβους, υπάρχουν πολλές αχτίδες που φωτίζουν ένα δρόμο για να βγούμε από την ομίχλη...

. Aκόμη κι αυτές τις μουντές παληές φωτογραφίες τις βλέπω διαφορετικά. Δεν υπάρχει μελαγχολία ή απαισιοδοξία εδώ μέσα. Είναι ένα διαφορετικό Φθινόπωρο που προετοιμάζει, θέλω να ελπίζω, μιά μεγάλη Άνοιξη...

The WALL !

2009-11-10T11:05:00.022+02:00

. αγαπητέ Πρόεδρε

. ευχαριστώ που μού έδωσες το δικαίωμα να καμαρώνω επιτέλους βλέποντας τον πρωθυπουργό τής Ελλάδας να ΥΠΑΡΧΕΙ, σε αντίθεση με τον προηγούμενο που ήταν χαμένος στην ομίχλη, όταν ( και μόνο από υποχρέωση ), βρισκόταν στις διεθνείς συναντήσεις.
. Χθές, με αφορμή τούς εορτασμούς για την επέτειο τής πτώσης τού Τείχους τού Βερολίνου άκουσα : " ... σαν Έλληνες αλλά και σαν Ευρωπαίοι, σήμερα, πρέπει ακόμα να φωνάξουμε : γκρεμίστε και το τελευταίο τείχος, αυτό που χωρίζει την Κύπρο στα δύο."

. Μην ξεχνάμε όμως, οτι λίγο δίπλα από την Κύπρο, στην Παλαιστίνη, υπάρχει ακόμη ένα τείχος ενός πολύ πιό απάνθρωπου καθεστώτος που κάθε μέρα, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, δολοφονεί, αφαιρεί την ελευθερία ενός λαού, τού αφαιρεί πόρους επιβίωσης, αφαιρεί ζωές, οδηγεί στην απόγνωση ένα λαό, τον ωθεί στην εξέγερση για να την πνίξει στην συνέχεια με τα τάνκς του.

. Μια Γενοκτονία διαρκείας !

. Αυτό το εγκληματικό καθεστώς πρέπει να εγκαλείται καθημερινά, και με κάθε ευκαιρία και σε κάθε χώρο όπως για παράδειγμα στην τελευταία ψηφοφορία στον ΟΗΕ με θέμα την καταδίκη τού Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα, όπου όμως νομίζω οτι η Ελλάδα απείχε ( ! ). . Και η σιωπή, είναι συνενοχή ...

Αστειάκια ;

2009-11-01T21:43:00.018+02:00

.
. Δεν κατάφερε να μάς τρελλάνει όσο ήταν πρωθυπουργός τρομάρα του, προσπαθεί να τα καταφέρει πρίν πέσει με τα μούτρα στα σουβλάκια και τις γαρδούμπες κάνοντας και διαλείμματα playstation.
. Τί είπε πάλι το άτομο :
1ον - Όποιος δεν συνταχθεί με τον νέο πρόεδρο θα έχει να κάνει μαζί μου !
2ον - Θα είμαι πάντα μαζί σας στην πρώτη γραμμή !

Σέ ποιόν τα λέει ; Η καλύτερα ποιός τον ακούει ; Υπάρχει δηλαδή ένας ( 1 ) άνθρωπος που να μην σκάει στα γέλια με αυτές τις δηλώσεις, αυτού τού συγκεκριμένου ανθρώπου ;

. Κι αναρωτιέμαι : Είναι δυνατόν να είχαμε πρωθυπουργό αυτόν τον τύπο ; Για έξη ( # 6 ) χρόνια ; Τι λαός είμαστε ;

. ...εκτός κι αν είχαμε πρωθυπουργό τον μεγαλύτερο χιουμορίστα, και δεν τον είχαμε εκτιμήσει σωστά μέχρι τώρα...
. Αλλά και πάλι : τι λαός είμαστε που δεν εκτιμούμε τέτοιο χιούμορ ;

update 10/11 : δέστε και για το όλο "πακέτο"

πάλι μπροστά με SUMMERTIME ( ξανά ! )

2009-10-28T02:54:00.008+02:00

.
. Σήμερα είμαι πολύ χαρούμενος.
. Μιά ανάρτηση που πολύ καιρό ήθελα να κάνω με την "συνεταιρική" φωτογραφία τής αγριοτριανταφυλλιάς, και που έγινε στην καλύτερη χρονικά στιγμή, στη γιορτή τού Μήτσου.
. Μια ανάγνωση ενός υπέροχου κειμένου στο FB ενός πολύ αγαπητού φίλου μου, τού Πέτρου,
. Μιά πρόταση φιλίας στο FB από τον Στέφανο, και μιά συμμετοχή στην παρακολούθηση τού ιστολογίου αυτού από τον Αλέκο.

. Από δύο φίλους που πάρα πολύ καιρό παρακολουθώ και διαβάζω στη μπλογκόσφαιρα.
. Από τότε που εγώ έκανα τα πρώτα μου βήματα, χωρίς ειδικές γνώσεις, με άγνοια κινδύνου ( ! ) αλλά και με όρεξη να δείξω κάποιες φωτογραφίες μου και να τις θυμηθώ και εγώ, καθώς σιγά σιγά είχα ξεκινήσει μιά διαδικασία ψηφιοποίησης παληών και νεώτερων slides μου.
. Που σέβομαι πολύ την άποψή τους και αγαπώ την ευαισθησία και την ...ξεροκεφαλιά τους !

. Και γι αυτό, αισθάνομαι όπως όταν παρακολουθώ αυτό το video :

είναι ο Keith Jarrett στο Τόκιο το 1987.

. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγραφεί αυτό το συναίσθημα ! ! !

. Χαρισμένο σε όλους τούς φίλους και τούς δικούς μου.

στο φίλο μου...

2009-10-26T22:55:00.015+02:00

.
. Η φωτογραφία αυτή, είναι ...συνεταιρική ! Βγήκε στην περιοχή τών Πρεσπών πρίν από πολλά χρόνια. Τρείς καλοί φίλοι, φοιτητές τότε, πήγαμε εκδρομή με τις φωτογραφικές μας μηχανές. Το τοπίο ήταν υπέροχο, φθινόπωρο, ομίχλη, κάπου κάπου ψιλόβροχο, πεσμένα χρώματα, μαγεία !
. Μ' αυτά κι αυτά, τελείωσαν τα φίλμ μου που δεν ήταν και πολλά.

. Κάποια στιγμή καθώς σιγά σιγά επιστρέφαμε, πέρασα μπροστά από αυτήν την αγριοτριανταφυλλιά. Πρόσεξα τις σταγόνες από το ψιλό-βροχο επάνω της. Μαζεύανε το τελευταίο φώς τής μέρας και το ξανά-στελναν στά μάτια μου.
. Αφού δεν είχανε τριαντάφυλλα, λάμπανε με τούς κατακόκκινους καρπούς τους και τούς μικρούς μεγεθυντικούς φακούς τών σταγόνων τής βροχής.

. Φίλμ όμως δεν είχα !

. Έτσι ζήτησα τήν μηχανή τού φίλου μου τού Μήτσου που ήταν πιό προνοητικός, και έβγαλα δύο φωτογραφίες από το ίδιο θέμα : μιά για μένα και μιά γι αυτόν. Το φώς ήταν λίγο, τα ASA το ίδιο, 8 ή 4 η ταχύτητα, κι έτσι είναι λίγο κουνημένη. Μ' αρέσει όμως.

. Σήμερα που είναι η γιορτή του, τού χαρίζω αυτήν τήν ανάρτηση... Ευχαριστώ φίλε...

για τον πατέρα μου...

2009-10-26T22:54:00.012+02:00

.
. Σάν σήμερα ήταν η γιορτή τού πατέρα μου. Έφυγε πριν λίγα, ( δεν είναι λίγα· αλλά εγώ θέλω να μικραίνω το χρόνο τής απουσίας του ), χρόνια.

. Αντί για "Χρόνια Πολλά", αυτή η φωτογραφία. Έχει κατεβάσει τα τρία του παιδιά και ένα ξάδερφό μας στην Ακρόπολη από το μακρυνό βουνίσιο χωριό μας. Στην Ακρόπολη...
. Και γέμιζε το μυαλό μας με εικόνες. Περικεφαλαίες, χλαμύδες, σπαθιά. Τον Περικλή, τον Φειδία, τα ξύλινα τείχη, το Μοροζίνη, αλλά και την φυλάκιση εκεί, και στην συνέχεια την δολοφονία τού Οδυσσέα Αντρούτσου. "Μοίρα" κακή πολλών αγωνιστών.

. Σήμερα, την μέρα τής γιορτής του, την αγάπη μου στα αδέρφια μου. Να τον θυμόμαστε, και να θυμόμαστε τον αλτρουϊσμό του, τα όνειρά του, το πείσμα και την μεθοδικότητα να επιτυγχάνει πολλά από αυτά τα όνειρα, όταν για άλλους φαντάζαν χίμαιρες, την αγάπη του για τον κόσμο, το ξόδεμά του για τούς άλλους...
. Να προσπαθήσουμε να είμαστε αντάξιοί του...

η λωρίδα τής Γάζας, κι οι γάζες στα μάτια κάποιων...

2009-10-25T18:29:00.013+02:00

.
τού ανταποκριτού μας :

. Η ανωτέρω σπάνια φωτογραφία δείχνει τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονται στην λωρίδα τής γάζας τών Εξαρχείων άκακοι και φιλήσυχοι πολίτες που έτυχε να βρεθούν εκεί χωρίς να ενδίδουν σε λαϊκισμούς και φλέρτ με τον Γυάλινο κόσμο τού Γυαλιού τών ΜΜΕ. Αυτό θεωρείται έγκλημα, και επισύρει βάναυση μεταχείριση στην ανωτέρω λωρίδα.
. Η μεγάλη δε διάρκεια τών βασανιστηρίων που εφαρμόζουνε οι νέοι Ισραηλινοί έποικοι, προκαλούν ακούσιους γέλωτες μέχρι δακρύων, τών βασανιζομένων που δεν αντέχουν τον πόνο και αντιδρούν μ' αυτόν τον τρόπο. Έτσι εξευτελίζεται πλήρως η προσωπικότης τού βασανιζομένου και δεν έχει μούτρα μετά να βγεί στο "γυαλί", συγνώμη στην Κοινωνία. Το μαρτύριο επιτείνει όπως φαίνεται η κακή χρήση ακουστικής κιθάρας, ενώ εντύπωση προκαλεί οτι οι βασα-νιστές απολαμβάνουν με όλη τους την καρδιά τον εξευτελισμό και το βασανιστήριο τού αθώου πολίτη και ξεκαρδίζονται σαδιστικά στα γέλια.
. Αντίστοιχες στιγμές βασανιστηρίων και εξευτελισμών είχαν απο-τυπωθεί σε ανάλογες φωτογραφίες και στο Αμερικανικό στρατόπεδο Αμπού Γκράϊμπ τού Ιράκ. Οι φωτογραφίες εκείνες τάραξαν την κοινή γνώμη όλου τού Πολιτισμένου Κόσμου και προκάλεσαν δικαστικές διώξεις κατά τών εκεί υπευθύνων.
. Αναμένεται μετά την Λωρίδα τής Γάζας τών Εξαρχείων, το Αμπού Γκράϊμπ να αναφερθεί στην επόμενη ανακοίνωση-Διαμαρτυρία-προσέξτε-με-κι-εμένα, τού κ. Τσίπρα για κάποια άλλη περιοχή τού αντιδραστικού καθεστώτος τής Ελλάδος.

επιστροφή... ( ; ) με SUMMERTIME

2009-10-17T13:08:00.017+03:00

.
. κι επειδή για πολύ παρασύρθηκα από όλο το κλίμα τής μέσω τών εκλογών ανατροπής πραγμάτων που για χρόνια με πνίγανε και τα ένοιωθα σαν μιά βαρειά πέτρα, που σαν Σίσυφος έπρεπε να κουβαλάω κάθε μέρα αλλά ακόμη και κάθε νύχτα, κι αφού κάποια από όσα ονειρεύτηκα δείχνουν να παίρνουν τον δρόμο για την υλοποίησή τους, σήμερα θέλω να ηρεμήσω και να απολαύσω καλή μουσική. Σάς προτείνω λοιπόν το πιό κάτω κομμάτι... Χαλλλαρά !

. είναι οι Ray Brown στο μπάσο, Gene Harris στο πιάνο και Jeff Hamilton στα ντράμς

. κι αν είναι Φθινόπωρο, μιά γλυκειά Άνοιξη είναι έξω, αλλά και μέσα μας...

. και περιμένουμε το καλοκαίρι. SUMMERTIME ! ! !

. πιστεύουμε οτι θα έρθουν καλύτερες μέρες,
- μετά από τα σεμνά και ταπεινά σκοτάδια που σκέπασαν την διαφάνεια και κάθε ιδέα χρηστής και ωφελίμου Διοίκησης για τον Πολίτη,
- μετά την επανίδρυση τού Κράτους τής ρεμούλας στην οποία συλ- λογικά και ξαναλέω Σ·Υ·Λ·Λ·Ο·Γ·Ι·Κ·Α, μιά ολόκληρη Κυβέρνηση επιδίδονταν ανενδοίαστα ( Ομόλογα, Βατοπαίδι, εκχωρήσεις ΟΤΕ, αγορά "Γερμανός", απαξίωση ΔΕΗ και ΟΣΕ ώστε να τα ξεπουλήσουν κι αυτά... ),
- μετά τούς Υπουργούς με τις offshore και τις Βατοπαιδινές συμβολαιογράφους,
- τούς Παυλίδηδες, Στυλιανίδηδες, Χατζηγάκηδες, Μαρκογιαννάκηδες και κάθε είδους Γκιουλέκα πού 'χε ανεβεί στο σβέρκο μας, ( πάλι τα πήρα ! κλείνω εδώ ).

και παρ' όλα αυτά, και πεισματικά,

. Ελπίζουμε ξανά !

. κι αυτό, ήδη μάς κάνει καλύτερους ...

CHE - MERCEDES SOSA

2009-10-08T20:08:00.019+03:00

.
8 Οκτώβρη 1967 έφυγε ο Τσέ

. Η ζωή του ήταν σύντομη, αλλά ΕΖΗΣΕ την κάθε στιγμή της !
. Κι όχι μόνο έζησε ( με την βαθύτερη σημασία τής λέξης ), αλλά έγινε διαχρονικό σύμβολο σε όλα τα μήκη και πλάτη τής γής. Επειδή ονειρεύτηκε και δεν αναπαύτηκε στις δάφνες του. Επειδή ονειρεύτηκε και μάς έδειξε οτι όλοι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο και την ζωή...

5 Οκτώβρη 2009 έφυγε η Μερσέντες Σόσα

. Τα τραγούδια της συνόδεψαν πολλές φορές τίς φωτογραφίες τού Τσέ, σε φοιτητικά δωμάτια, σε πανώ σε συγκεντρώσεις, πορείες, αγώνες.
. Και μάλλον θα συνεχίσουν να βρίσκονται μαζί κάθε που κάποιοι, λίγοι στην αρχή, περισσότεροι στην συνέχεια θα ονειρεύονται έναν καλύτερο κόσμο, και θα αποφασίζουν να τον πετύχουν.

. Και κάθε φορά που θα λένε VENCEREMOS ! ! !

η φωτογραφία τού Γκεβάρρα, είναι από την Σίβυλλα. Ευχαριστώ...

μιά παληά συνέντευξη, ξανά.

2009-10-05T16:09:00.020+03:00

.
. Στό ιστολόγιο " Πρόχειρο Τετράδιο " τού Παναγιώτη Παπαχατζή, διάβασα ένα κείμενο από μιά παληά συνέντευξη τού Γ. Παπανδρέου, που μού άρεσε πολύ.
. Δείχνει την ευαισθησία ενός ανθρώπου, που την κράτησε σχεδόν πεισματικά, παρά τις αντίξοες συνθήκες.

. Άν το σκεφτούμε καλά, τόσο τα ΜΜΕ τών νταβατζήδων, όσο και η μικρόψυχη αρτηριοσκληρωμένη άλλη Αριστερά ( και ΚΚΕ αλλά ΚΑΙ ο Συν/σύριζα, απλά διαφορετικός βαθμός αρτηριοσκλήρωσης ), αυτήν την ευαισθησία στόχευαν και λοιδωρούσαν όλα αυτά τα χρόνια... κι αυτό κάνουν και τώρα ακόμη στα blogs τού χώρου... Είμαι απόλυτα σίγουρος οτι πολύ γρήγορα, με τα πρώτα μέτρα θα τούς κοπεί αυτό...
. Κι ήταν πιό εντυπωσιακό να το διαβάζω κάτω από αυτές τις συνθήκες μετά τα εκλογικά αποτελέσματα που ξαναφέρνουν καθαρό αέρα και την υπόσχεση μιάς Άνοιξης...
. Το παραθέτω αυτούσιο...

" Να σταματήσουμε το μοιρολόι...
Το παρακάτω είναι απόσπασμα από μια ομιλία του Παπανδρέου, δύο χρόνια πριν. Δεν ξέρω γιατί αλλά ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που θυμήθηκα εχθές βράδυ.

"Το μοντέλο ανάπτυξης στην χώρα μας αιχμαλώτισε την Ελλάδα σε αδιέξοδα. Το δημόσιο, αιχμάλωτο στην γραφειοκρατία, το ρουσφέτι και την διαφθορά. Το Πανεπιστήμιο, αιχμάλωτο ενός κρατικού συγκεντρωτισμού και, ο φοιτητής, αιχμάλωτος του ενός και μοναδικού συγγράμματος.

Ο ασθενής, αιχμάλωτος της υπερεξειδίκευσης και της έλλειψης πρωτοβάθμιας περίθαλψης στην γειτονιά του. Τα Νοσοκομεία, αιχμάλωτα των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων των προμηθευτών.

Ο τηλεθεατής, αιχμάλωτος του ανταγωνισμού των τηλεπαράθυρων. Ο νέος άνθρωπος, αιχμάλωτος της πελατειακής αντίληψης, του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας και της υπέρτατης ανάγκης να έχει, όπως λέει η ίδια η νέα γενιά, το «κονέ», για να προχωρήσει στη ζωή του.

Ο πεζός, αιχμάλωτος της έλλειψης πεζοδρομίων. Η Αθήνα, αιχμάλωτη των σκουπιδιών και, η περιφέρεια, αιχμάλωτη της Αθήνας. Ο μαθητής, αιχμάλωτος του καταναγκαστικού έργου της αποστήθισις για τις εξετάσεις. Οι Αθηναίοι, αιχμάλωτοι ενός περιβάλλοντος που υποβαθμίζεται, αιχμάλωτοι των ρύπων στα πνευμόνια τους, αλλά και ενός υδροφόρου ορίζοντα που, σιγά - σιγά, θα μας δηλητηριάζει.

Τα μικρά παιδιά, αιχμάλωτα της έλλειψης πρασίνου, χώρων αναψυχής και παιχνιδιού. Οι κολυμβητές, αιχμάλωτοι των αυθαιρέτων στις παραλίες μας. Οι οδηγοί, αιχμάλωτοι της κίνησης, οι αγρότες, αιχμάλωτοι των μεσαζόντων, η μητέρα, ο γονιός, αιχμάλωτοι του ωραρίου των σχολείων.

Οι καλλιτέχνες, αιχμάλωτοι πολέμου, αυτού του πολέμου των πληροφοριών, που κατακλύζουν και βομβαρδίζουν την ζωή μας και πνίγουν την ποιότητα του πολιτισμού μας. Οι φτωχότεροι, αιχμάλωτοι της ακρίβειας, οι μετανάστες, αιχμάλωτοι μιας πολιτείας, που δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματά τους.

Το άτομο με αναπηρία, αιχμάλωτο μιας πολεοδομίας, που ποτέ δεν το υπολόγισε. Ο μηχανικός, αιχμάλωτος της τσιμεντοκρατίας. Την τελευταία δεκαετία, χτίσαμε 1.000.000 σπίτια στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Και τι σπίτια !

Οι δημότες, αιχμάλωτοι των ιδιωτικών τους χώρων, ελλείψει δημοσίων χώρων πολιτισμού και συμμετοχής. Και οι πολιτικοί; Οι πολιτικοί, αιχμάλωτοι των μεγάλων ή και μικρότερων συμφερόντων της μιντιοκρατίας, της μετρησιοκρατίας και της μετριοκρατίας.

Και σε όλα αυτά, ο πολίτης, αιχμάλωτος της ανασφάλειας του. Μιας πεποίθησης ότι, τίποτε δεν αλλάζει. Ότι αυτή η κατάσταση αποτελεί και μοίρα του, μοίρα μας. Ότι αυτός είναι ο προορισμός μας, το πεπρωμένο μας.

Η μάχη που δίνω, και μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αυτές τις μέρες, δεν είναι απλώς μια μάχη προσώπων. Είναι μια μάχη ιδεών. Και είναι ώρα, να απελευθερωθούμε από την μοιρολατρία μας και το μοιρολόι που την συνοδεύει."

Από σήμερα οι πολίτες έδωσαν την εντολή στον Παπανδρέου να τους πείσει ότι πρέπει να σταματήσουμε τον μοιρολόι σαν λαός. Είναι πλέον στο χέρι του. Από εχθές το βράδυ έχω μόνιμα ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο και ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι που γνώρισα τα τελευταία 2 δύσκολα χρόνια έχουν το ίδιο ακριβώς χαμόγελο. Στέφανε, Γιώργο, Στέφανε, Πέτρο, Ανδρέα, Κατερίνα, Μιχάλη, Κώστα, Γιάννη, Στέλιο, Σωτήρη, Ντίνα... πάμε! :-)

πάντα υποκειμενικά, Παναγιώτης Παπαχατζής "

http://proxeirotetradio.blogspot.com/2009/10/blog-post_05.html

ο ...γενναίος !

2009-10-05T15:32:00.012+03:00

.
. Μαζί με πολλά που ελπίζω να πάνε στον αγύριστο μαζί με τούς "σεμνούς και ταπεινούς" τής κάποτε "νέας διακυβέρνησης", ελπίζω νά είναι και ο βιασμός τών νοημάτων που φέρουν ( ή μάλλον έφεραν κάποτε ) οι λέξεις.
. Έτσι το νόμιμο θα είναι νόμιμο, το ηθικό θα σημαίνει ηθικό, και η ανασυγκρότηση τού κράτους θα είναι ανασυγκρότηση. Νομίζω οτι ένα από τα πράγματα που βαραίναν έναν λαό ολόκληρο επί περίπου έξι χρόνια και τελικά ξέσπασε, είναι αυτή η καθημερινή διαστροφή τών λέξεων και τών νοημάτων που τούς αντιστοιχούσανε.

. Το φέρνω στο νού μου καθώς ακούω να χαρακτηρίζεται από την κα Κούβελου ( πρώην Μπακογιάννη, πρώην Μητσοτάκη ), "γενναία" η πράξη παραίτησης τού ακαταλληλότερου, από την αρχηγία τού κόμματος τής ...αξιωματικής Αντιπολίτευσης...! ( δεν το χορταίνω, δεν το χορταίνω ! )

. Ποιά είναι αλήθεια η γενναιότητα ; Όταν τα κάνει κανείς μπάχαλο παντού, ΠΑΝΤΟΥ, και φεύγει πρίν προλάβουν να τού ζητήσουν τα ρέστα ; Πρίν γίνει απόλυτα κατανοητό το μέγεθος τής ρεμούλας από την μιά και τής ανικανότητας από την άλλη ;
. Τότε τί είναι φυγομαχία ; Τί είναι δειλία ;
. Αυτός άλλωστε δεν είναι που πρίν μιά βδομάδα φώναζε οτι : "θα είμαι στην πρώτη γραμμή μαζί σας" στούς οπαδούς του ;
. Εκτός κι αν τούς καλέσει όλους στην Ραφήνα...

Στείλτε τον . . .

2009-10-04T01:40:00.018+03:00

.
. Σήμερα είδα στις ειδήσεις σε κρατικά αλλά και ιδιωτικά κανάλια τον απερχόμενο πρωθυπουργό να επισκέπτεται το Μουσείο τής Ακρόπολης με την dr. Νατάσσα και τα δίδυμά της.
. Ηταν μια ωραία και συγκινητική εικόνα...

. Φαντάζομαι οτι σήμερα, που ησύχασε λίγο από τις πολλές φορές και δύο ομιλίες την ημέρα, σκέφτηκε αντί να κάτσει στην κονσόλα του, να κάνει κάτι και για τα μικρά. Άλλωστε κι αυτά θα ήταν κουρασμένα μιάς και τα τραβολογούσανε κι αυτά στην ομιλία κλπ.
. Θυμήθηκε ταυτόχρονα και το τεράστιο έργο του όταν ήταν Υπουργός ... Πολιτισμού τρομάρα του ( το θυμάται κανείς ; ), και σκέφτηκε οτι έχει καθήκον να διαπαιδαγωγήσει και τα μικρά ( φυσικά μπροστά στις κάμερες ! ). Πήγε στο Μουσείο λοιπόν και στοργικά αλλά ταυτόχρονα και με αποφασιστικότητα τα έπαιρνε στα στιβαρά του μπράτσα και ρωτούσε αν ...ξέρουν το Μέγα Αλέξανδρο ! ! !

. Συγκινήθηκα πολύ από την εικόνα αυτή ! Πρέπει να είναι πολύ καλός στο ρόλο τού ...πατέρα ( ! ), με την ανατροφή και την ενασχόληση με τα δίδυμα...

. Τόσο πολύ, που σάς παρακαλώ, προκειμένου να έχει καιρό για ν' ασχοληθεί μαζί τους...

. ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟΝ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ !

. ΥΓ : Δεν μπόρεσα να βρώ φωτογραφία από την επίσκεψη στο Μουσείο. Κι ίσως αδιαφόρησα γι αυτό. Δεν έχω δημοσιογραφικά καθήκοντα· ( εδώ δεν έχουν οι δημοσιογράφοι ) ... !
Η ουσία όμως και αυτής της φωτογραφίας όπως και τών άλλων στο Μουσείο, είναι η ίδια : μια θεατρκή παράσταση που όμως την αποδέχθηκε και την ανέχθηκε για έξη χρόνια ένας λαός, και θα το πληρώνει για χρόνια ! ! !

.την φωτογραφία την δανείσθηκα από το blog : kar-aman-lis.blogspot.com/

πήρανε Μέτρα λέει...

2009-10-02T11:49:00.008+03:00

.
. μάς ζαλίσανε για τα μέτρα που πήρανε για την Οικονομία. Οι δουλευταράδες...

. μερικά από τα μέτρα λοιπόν ...

ακούνε για την "απρόσμενη ( ! ) " Παγκόσμια Οικονομική Κρίση...
. - Το Μέτρο : Γεμίσανε τα υπόγεια τών Τραπεζών με ευρώ, χωρίς να διασφαλίζεται οτι αυτά τα λεφτά θα ενισχύσουν την Ανάπτυξη ή έστω θα χρησιμοποιηθούν σαν ανάχωμα για την αποτροπή τής πτώχευσης και τού κλεισίματος τών Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων, αλλά και τών μεγαλύτερων στην συνέχεια. Το αποτέλεσμα ήταν οι τράπεζες να αξιοποιήσουν για τον εαυτό τους αυτά τα κονδύλια και να εκτοξεύσουν τα κέρδη τους με "τζάμπα" λεφτά. Τα λεφτά τού κοσμάκη, στούς λίγους.

ακούνε για κρίση και
. - Το Μέτρο : μειώνουν τα ...τέλη ταξινόμησης ! ! ! Οι μόνοι κερδισμένοι είναι ποιοί ; Οι αυτοκινητοβιομηχανίες, οι εισαγωγείς αυτοκινήτων και λιγότερο αυτοί που αγόρασαν μεγάλα κυρίως αυτοκίνητα. Οι χαμένοι είναι η Εθνική Οικονομία με την εξαγωγή κεφαλαίων προς τις χώρες που παράγουν αυτοκίνητα, καθώς και το περιβάλλον με την αύξηση τού στόλου τών αυτοκινήτων που συνεπάγεται και αύξηση τών ρύπων.

ακούγοντας για κρίση τους έρχεται κι άλλη Ιδέα ! ! !
. - Το Μέτρο : έκπτωση στα ... κλιματιστικά ! ! ! Οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι Ιάπωνες κατασκευαστές και οι μεγαλοεισαγωγείς. Χαμένη η Εθνική Οικονομία πάλι, αφού το χρήμα φεύγει έξω. Άν τα λεφτά αυτά πηγαίναν σε μονώσεις τών κτιρίων, ΔΕΝ θα χρειαζόταν τα κλιματιστικά, και θα κινούνταν λίγο και τα οικοδομικά επαγγέλματα που είναι σε πλήρη ακινησία.

τέλος ακούγοντας τήν εξαγγελία Παπανδρέου για φορητό υπολογιστή σε κάθε μαθητή και για το ηλεκτρονικό βιβλίο :
. - Τό Μέτρο : το Υπουργείο Παιδείας κάνει "προσφορά" ένα κουπόνι 450 ευρώ για αγορά "laptop" δηλαδή netbook που όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο BillDanos ΕΔΩ, είναι άχρηστα ! Οι κερδισμένοι είναι πάλι οι ξένες Εταιρείες παραγωγής και οι συνήθως ξένων συμφερόντων μεγάλες αλυσσίδες καταστημάτων που τα διαθέτουν. Οι χαμένοι είναι οι μαθητές που θα πάρουν κάτι άχρηστο, και το περιβάλλον, αφού όλος ο τεράστιος όγκος αυτών τών μηχανημάτων θα καταλήξει στις χωματερές μετά από ένα με δύο χρόνια το πολύ.

. Υπάρχει κοινός τόπος για τα ...μέτρα αυτά ;
. Η εξαγωγή κεφαλαίων από τη χώρα, η επιβάρυνση τού περιβάλλοντος, το κέρδος λίγων, ελάχιστων μεγαλοεισαγωγέων.
. Η ...αξιοποίηση τής Κρίσης σαν πρόφαση για λήψη μέτρων χωρίς καμμιά σοβαρότητα.

. Α' ... και τα μαύρα βαλιτσάκια που αλλάζουν χέρια...

. Ως το τέλος. Να αρπάξουν. Να διαγουμίσουν...

με την συγκίνηση μιάς ομιλίας...

2009-10-01T23:14:00.012+03:00

.
. Μια φράση : " Δεν σάς ζητώ Ανοχή· σάς ζητώ Σ Υ Μ Μ Ε Τ Ο Χ Η ! "

. κι ένα βιβλίο : " Το παραμύθι χωρίς όνομα " τής Πηνελόπης Δέλτα.

. Κι αρχίζει πάλι ένας ρομαντισμός ( είναι ; ) να μάς κάνει να ονειρευόμαστε μιά άλλη πατρίδα. Που θα την κάνουμε " Άλλη " εμείς !
. Κι αυτή την φορά δεν είναι μόνο ρομαντισμός. Είναι και η Γνώση τού τί προκάλεσε και τι κόστισε η χαμένη πενταετία τού αχρηστότερου, ανωφελέστατου και ταυτόχρονα δυσαρεστότατου που επι τέλους μάς αδειάζει τη γωνιά ! Είναι η πείρα τού '93, τα όνειρα τού '81, που ζούν ακόμη μέσα μας. Θα μάς οδηγούν στο φτιάξιμο μιάς δικαιότερης κοινωνίας.
. Κι όπως σημείωσα σε σχόλιο σε ένα ιστολόγιο που σέβομαι πολύ τις απόψεις που αναγράφονται εκεί :

". Κι ίσως είναι καιρός να ακούσουμε το κάλεσμα τού Πρόεδρου τού ΠΑΣΟΚ για μιά τέτοια κοινωνία συμμετοχής και όχι καναπέ ! Μιά κοινωνία που θα ενδιαφέρεται για το κοινό καλό και όχι για το ατομικό ρουσφέτι.

. Γιατί άν φταίει μιά φορά ο όποιος πολιτικός που έχει καθεστωτική λογική ή κάνει "εξυπηρετήσεις", φταίνε εκατό φορές οι “πολίτες” ( σε εισαγωγικά, γιατί δεν είναι Πολίτες, είναι ιδιώτες - idiots ), που πιέζουν τούς πολιτικούς και τα στελέχη για κάθε είδους ρουσφέτια. Αλλά κι εμείς που το ανεχόμαστε...

. Κι αυτή η κοινωνία θέλει συμμετοχή, διάλογο, συστρατεύσεις, καλόπιστο έλεγχο τής εξουσίας. Καθημερινό ! Άν ξανααράξουμε στον καναπέ ή στις ομάδες εύκολης διαμαρτυρίας ( γιατί άραγμα είναι κι αυτό ), εμείς θα φταίμε κι όχι οι πολιτικοί.

. Έχουμε ξανά μια ευκαιρία… Να μην την αφήσουμε να πάει χαμένη είναι δικό μας χρέος…"

. ..... " σάς ζητώ Σ Υ Μ Μ Ε Τ Ο Χ Η ! "

. Αυτή η πρόταση λέει όλα όσα ονειρεύτηκε αυτός ο Λαός για χρόνια, μερικές φορές προσέγγισε και πάλι έχασε. Εδώ είμαστε, να μην ξαναχάσουμε αυτή την νέα ευκαιρία.

. Και ξανά λέει : ” Τώρα είναι η ώρα τής Επιλογής. Πάμε ! ”

. Ε λοιπόν απόψε ανανεώσαμε τα όνειρα τής νειότης μας, ξαναφέρνουμε στο φώς τα όνειρα τών δικών μας που μάτωσαν κι αφήσανε τα νειάτα ή και τη ζωή τους σε φυλακές, εξορίες, μάχες. Όχι για τον εαυτό τους ! Για μιά καλυτερη, Δικαιότερη Ελλάδα !

. Ε λοιπόν Π Α Μ Ε ! !

με λόγια άλλου...

2009-10-01T21:42:00.010+03:00

.
. Τόσες μέρες όλο σχεδιάζω αναρτήσεις, κι όλο τις σβήνω ή τις αποθηκεύω ημιτελείς. Υποτίθεται οτι το ιστολόγιο δεν ασχολείται με την .." πολιτική " !
. Σήμερα όμως, διάβασα ΕΔΩ, σε ένα ιστολόγιο που διαβάζω πολύ συχνά, ( και έχω αναρτημένη στο δικό μου και την διεύθυνσή του στο "ΔΙΑΒΑΣΑ..." ), τα παρακάτω, και δεν έχω να προσθέσω ούτε ένα κόμμα.

. Σε ευχαριστώ πολύ endea neos !

ΠΕΜΠΤΗ, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 01, 2009
Ο Γιώργος Παπανδρέου ως δυνατότητα…

Η εκλογική μου συμπεριφορά, από τη μέρα που πάτησα τα 18, στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, κινείται πάντα στην ίδια ευρύτερη ιδεολογική και πολιτική γειτονιά.

Ως ιδεολογία, ως κουλτούρα, ως ψυχοσύνθεση, ως βίωμα, αναγνωρίζω τις ρίζες του δικού μου κόσμου, της δικής μου ανάγκης, σε εποχές και χώρες που δεν πρόλαβα, λόγω ηλικίας και συνθηκών να ζήσω... Οι αναζητήσεις της Νέας Αριστεράς της Δύσης, στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, με συγκινούν ακόμα…

Ποτέ δεν απείχα από μια εκλογική αναμέτρηση, ποτέ μου δεν έριξα λευκό στην κάλπη!

Η εκλογική μου συμπεριφορά, μέχρι τώρα, λαμβάνει πάντα υπόψη την πολιτική συγκυρία, ελπίζοντας για το καλύτερο, προσπαθώντας με πολιτικούς όρους και τρόπους για το καλύτερο, χωρίς την ίδια στιγμή να περιμένω θαύματα, ούτε από την πολιτική, ούτε από τους ανθρώπους…

Πολιτική Οικολογία, ειρηνιστές, ανένταχτους αριστερούς, αριστερούς υποψήφιους Εργατικού Κόμματος του εξωτερικού ψήφισα, όσα χρόνια ζούσα στο εξωτερικό, ενώ στην Ελλάδα η ψήφος μου ξεκίνησε από το ΣΥΝ, για να φτάσει την Κυριακή στο ΠΑΣΟΚ, με πρόεδρο το Γ. Παπανδρέου.

Ψηφίζω ΠΑΣΟΚ-Γ. Παπανδρέου για τους εξής λόγους.

1ον. Γιατί πιστεύω ότι η χώρα χρειάζεται μια αλλαγή παραδείγματος, σε επίπεδο ουσίας και ύφους. Χρειάζεται ένα προοδευτικό, κοινωνικά ευαίσθητο, ορθολογικό, πατριωτικό και συγχρόνως κοσμοπολίτικο ταρακούνημα.

2ον. Γιατί πιστεύω πως οι άνθρωποι «σφραγίζονται» ως προσωπικότητες από την εποχή τους και από το βίωμά τους. Κυρίως στα χρόνια της εφηβείας και της νιότητα τους. Το ότι ο Γ. Παπανδρέου «πλάστηκε» στα καλά χρόνια της χειραφέτησης στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στη Σουηδία, στα πρώτα και ενθουσιώδη χρόνια της μεταπολίτευσης στον τόπο μας, μπορεί να αποδειχτεί καθοριστικό σε όσα λέει πως επιθυμεί να κάνει, για τη χώρα και το λαό μας.

3ον. Γιατί η αδιαμεσολάβητη σχέση-παράδοση των Παπανδρέου, με τους πολίτες αυτού του τόπου, είναι μεν δίκοπο μαχαίρι, είναι αρχηγισμός, μπορεί να είναι υπό προϋποθέσεις όμως, μπορεί να γίνει, μπορεί να λειτουργήσει και ως καταλύτης, ως μηχανισμός κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης, ως όχημα προοδευτικής ανατροπής, σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, σε μια χώρα όπως η Ελλάδα.

4ον. Ο διακηρυκτικός λόγος του Γ. Παπανδρέου είναι προοδευτικός και κοινωνικά ευαίσθητος λόγος. Το ΠΑΣΟΚ, στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, είναι ο κύριος μοχλός μεταρρυθμίσεων σε αυτόν εδώ τον τόπο. Το περιεχόμενο και το ύφος μιας διακυβέρνησης Παπανδρέου αύριο, στην πράξη, παραμένουν ζητούμενα. Όχι μόνο για τον Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία.
Πρώτα από όλα, πάνω από όλα, περισσότερα από όλα, η κοινωνία χρειάζεται να στρατευτεί, η κοινωνία χρειάζεται να πιέζει, η κοινωνία χρειάζεται να δημιουργεί τις πολιτικές εκείνες προϋποθέσεις, που θα σπρώχνουν τα πράγματα μπροστά και προοδευτικά. Συγκοινωνούντα και αλληλοτροφοδοτούμενα δοχεία, κοινωνία και ηγεσία...

5ον. Για να είναι υπόλογοι στους Έλληνες πολίτες ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, πρέπει πρώτα να δοκιμαστούν, πρέπει πρώτα να τους δοθεί η ευκαιρία να αποδείξουν ότι αυτά που λένε τα εννοούν και θα παλέψουν να τα πετύχουν, στο βαθμό που επιθυμούν και μπορούν, με τη βοήθεια της κοινωνίας και πιθανώς και άλλων κομμάτων.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, αυτήν την Κυριακή, εγώ, τη σκυτάλη της ελπίδας, την ευκαιρία, την ψήφο μου δηλαδή, θα τη δώσω στο ΠΑΣΟΚ-Γ. Παπανδρέου. Ελπίζοντας για τα καλύτερα. Μη αποκλείοντας και τα χειρότερα…

Για να ξέρω όμως, για να «μετρήσω» το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου, πρέπει να το δοκιμάσω, ως κυβέρνηση…

Απολογισμό θα κάνω στο τέλος της κυβερνητικής του θητείας, αν το εμπιστευτούν οι πολίτες ως κυβέρνηση, αυτήν την Κυριακή.

Υ.Γ. Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι του Β.Φ.
Αναρτήθηκε από endea neos στις 10/01/2009 12:34:00 μμ
Ετικέτες εκλογές, Ελλάδα, πολιτική

... διακοπές

2009-08-25T17:37:00.010+03:00

. λίγες μέρες διακοπές.

. που κράτησαν ακόμη λιγότερο, καθώς επαγγελματικές "υποχρεώσεις" ταυτόχρονα με μιά αίσθηση καθήκοντος που την έχω βαρεθεί πιά, με ανάγκαζαν να επιστρέφω στο γραφείο μου σχεδόν ανά δύο μέρες...

. Αυτό, αλλά και κάποιες άλλες συνθήκες, μετέτρεψαν σε κούραση την επιζητούμενη ξεκούραση τών διακοπών.

. Έτσι το Αιγαίο αρκέστηκε να μού υποσχεθεί οτι θά 'ναι εκεί.

. Και εγώ υποσχέθηκα να βρώ χρόνο να ξανασυναντήσω τα κύματά του ...

Subscribe Free
Add to my Page

τέλος Εποχής ...

2009-08-15T00:13:00.019+03:00

. Όσο γρήγορα έρχεται η Άνοιξη, τόσο γρήγορα φεύγει, παίρνοντας μαζί της, συνήθως, και το καλοκαίρι ( ! )

. Έρχεται ξαφνικά σαν αστραπή, σε μιά στροφή τού δρόμου, στα χρώματα μιάς βιτρίνας, μέσα από μιά ματιά, ένα τηλεφώνημα, και απροειδοποίητα πλημμυρίζει τις αισθήσεις σου, το σώμα σου, σ' ανεβάζει, και μετά από ένα μακρύ χειμώνα λές :

" θα ζήσω ! είναι και ένα ολόκληρο καλοκαίρι μπροστά μας ..."

. ...και πρίν το καταλάβεις, τέλειωσε η Άνοιξη, τέλειωσε και το καλοκαίρι ....

. Το καλοκαίρι που τις περισσότερες φορές δεν έζησες ...

. Δεν πρόλαβες να ζήσεις ...

. Το δείχνει και η Φλαμουριά. Μέσα Αυγούστου, και ήταν αρκετό ένα ζεστό αεράκι για να ξεραθούν τα φύλλα της.

. Προμήνυμα Φθινοπώρου καταμεσής στο καλοκαίρι....

αμαρτωλό δένδρο...

2009-07-31T13:19:00.028+03:00

. Καλοκαίρι.

. Καλός καιρός. Γιά τί ; Γιά Όλα.

. Όσα έχεις ανάγκη, όσα ...ποθείς, όσα ...προλαβαίνεις !

. Όλα "αυτά" είναι εκεί. Σού ...προσφέρονται !

. Άλλοτε χαλαρά και ήπια, άλλοτε με ένταση και πάθος !

. Και πολλές φορές, πίσω από κάγκελλα, είτε εσύ τα βλέπεις, είτε δεν τα βλέπεις.

. Ψεύτικες υποσχέσεις ....

. Ή, μιά ακόμη εντονώτερη πρόσκληση για κινητοποίηση· για να ξεπεράσεις τα εμπόδια ....

. Να υπερβείς, επί τέλους, τον εαυτό σου ! ! !

Νικήτας Τσακίρογλου ΙΙ, ΚΘΒΕ

2009-06-25T11:32:00.018+03:00

. Η ιστορία τού δεσποτικού γερο-βασιληά που βλέπει τους άλλους να σκύβουν στις προσταγές του και να τον λατρεύουν σαν είδωλο, και που μοιράζει ολόκληρη την περιουσία του στις κόρες του, οι οποίες τελικά τον προδίδουν, εμπεριέχει το βαρύ παράπτωμα που οι Αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν "ύβρι"...Ομως στο δεύτερο –και αποφασιστικότερο– μέρος της τραγωδίας, όταν ο Ληρ μένει μόνος, εκεί τον βλέπουμε στις ώρες της αυτογνωσίας και του μεγάλου πάθους να επικοινωνεί με τις φυσικές δυνάμεις, να τις επικαλείται και να τις αναστατώνει. Υπάρχει μία βαθιά έξαρση στην κατάληξη της ιστορίας του Ληρ, μία αποθεωτική μεταρσίωση, όπως δεν την έχει συναντήσει κανείς παρά μόνο στον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του Σοφοκλή όταν κι εκεί ο ήρωας πλησιάζει την υπέρτατη και ευδαίμονα σοφία. ( κριτική Σπ. Παγιατάκη στην Καθημερινή ).

. "Στοίχημα ζωής" για τον ίδιο χαρακτήρισε ο Ν. Τσακίρογλου τον ρόλο τού Ληρ, σημειώνοντας πως ήταν μέσα στις φιλοδοξίες του από τότε που συμμετείχε με μικρούς ρόλους σε παραστάσεις τού έργου, με πρωταγωνιστές όπως ο Α. Μινωτής και ο Θ. Κωτσόπουλος.

"Δεν είναι απλώς θέατρο, αλλά μιά πράξη λειτουργική, ένα Ευαγγέλλιο, στο οποίο εγγράφονται όλα τα υψηλά νοήματα τής ζωής", είπε, ενώ υπογράμμισε πως ο ίδιος υποτάχτηκε στις οδηγίες τού σκηνοθέτη τής παράστασης, όπως οφείλει να κάνει κάθε ηθοποιός.

. ( από τις εφημερίδες ... )

. Μερικές παρατηρήσεις :

1 . Όταν έγραφα στην προηγούμενη ανάρτηση για το πέρασμά του από την Διεύθυνση τού ΚΘΒΕ, δεν ήξερα οτι συμμετείχε και παλαιότερα στο ίδιο έργο. Κι αναρωτιέμαι πάλι. Δέν έβλεπε τον Κωτσόπουλο και τον Μινωτή όταν έπαιζαν και συμμετείχε κι αυτός εκεί, σε κάθε παράσταση ; Δεν διδάχτηκε τίποτε μετά από δεκάδες επαναλήψεις τού έργου κάθε βράδυ με δύο μεγάλους ηθοποιούς ; Πώς να εξηγηθεί η πορεία του στην Διεύθυνση τού ΚΘΒΕ, η άπειρη Αλλαζονεία και ή Έπαρση ; Πώς δεν αντιμετώπισε καθόλου το θέμα τής ματαιότητας τής Εξουσίας μπροστά στα " υψηλά νοήματα τής ζωής " που, υποτίθεται, διδάχθηκε από την επαφή του με το έργο, όπως ο ίδιος λέει ;

2 . Αφού αναγνωρίζει οτι ώφειλε να υποταχτεί στις οδηγίες τού σκηνοθέτη, ποιός λόγος υπάρχει να το υπογραμμίζει στην συνέντευξη ; Γιατί διατυμπανίζει το αυτονόητο ; Που είναι εδώ η ταπεινότητα ; 'Η μήπως θεωρεί οτι είναι τόσο μεγάλος ηθοποιός που λόγω τής ...μεγαλειότητάς Του, δεν υποτάσσεται στον σκηνοθέτη, δεν τον χρειάζεται, και μόνον αυτοσκηνοθετείται ;

3 . Κι αυτό το τελευταίο μάς φέρνει σε ένα άλλο σημείο. Στην μεγάλη διαφορά Έργων και λόγων. Στην ευκολία που άλλαζε ρόλο· η καθημερινή αυταρχική, δεσποτική πρακτική και συμπεριφορά στο θέατρο από την μιά, ο γλυκός και νουνεχής άνθρωπος που έδινε συνεντεύξεις σε εφημερίδες και κανάλια από την άλλη. Δύο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι, που ελάχιστη σχέση έχει ο ένας με τον άλλο...

4 . Θα μπορούσε να πεί κάποιος το γνωστό : " Δρυός πεσούσης πάς ανήρ ξυλεύεται "... Αλλά μπορώ να πώ κι εγώ, οτι αφ' ενός είναι σαφές οτι ΔΕΝ πρόκειται για Δρύ, ( η σκιά της ήταν μικρή, και η πτώση της δεν ακούστηκε κάν ! ), αλλά και οτι αφ' ετέρου, εάν ξυλεύτηκε από κάποιους, ξυλεύτηκε από αυτούς που ο ίδιος κολακευόταν να έχει στον περίγυρό του, την αυλή του στο ΚΘΒΕ, και που σαν ...βασιληάς Λήρ δεν καταλάβαινε ότι είναι δίπλα του όχι για το ...Μεγαλείο του, αλλά για τα ...ξύλα ! ! !

. Κι είναι κρίμα ! Θλίψη για τέτοια Αυλαία...
...χωρίς ένα χειροκρότημα...

Μανώλης Αναγνωστάκης

2009-06-23T15:13:00.018+03:00

. Σάν σήμερα, σε ηλικία 80 χρονών, έφυγε ένας ποιητής τής Θεσσαλονίκης, ένας μεγάλος Ποιητής τής Ελλάδας. Ο Μανώλης Αναγνωστάκης.
. Τα ποιήματά του επίκαιρα πάντα, γιατί η μεγάλη ποίηση, ή αλοιώς, η βαθειά ανθρώπινη ποίηση είναι πάντα επίκαιρη.
. Στις νίκες και τις ήττες μας...

....ακούστε...

Αὐτοὶ δὲν εἶναι οἱ δρόμοι ποὺ γνωρίσαμε.
 Ἀλλότριο πλῆθος ἕρπει τώρα στὶς λεωφόρους
 Ἀλλάξαν καὶ τῶν προαστίων οἱ ὀνομασίες,
υψώνονται ἄσυλα στὰ γήπεδα καὶ στὶς πλατεῖες. 
Ποιὸς περιμένει τὴν ἐπιστροφή σου ;
Ἐδῶ οἱ ἐπίγονοι  λιθοβολοῦν τοὺς ξένους
θύουν σ᾿ ὁμοιώματα.
Εἶσαι ἕνας ἄγνωστος μὲς στὸ ἄγνωστο ἐκκλησίασμα
 κι ἀπὸ τὸν ἄμβωνα ἀφορίζουνε τοὺς ξένους,
 ρίχνουνε στοὺς ἀλλόγλωσσους κατάρες.
Ἐσὺ στοὺς σκοτεινοὺς διαδρόμους χώσου ,
στὶς δαιδαλώδεις κρύπτες ποὺ δὲν προσεγγίζει 
οὔτε φωνὴ ἀγριμιοῦ ἢ ἦχος τυμπάνου·  εκεῖ δὲ θὰ σὲ βροῦν.
Γιατί ἂν σ᾿ ἀφορίσουν  κάποιοι –ἀναπόφευκτα–
στὰ χείλη τους θὰ σὲ προφέρουν 
οἱ σκέψεις σου θ᾿ ἀλλοιωθοῦν, θὰ σοῦ ἀποδώσουν 
ψιθυριστὰ προθέσεις, θὰ σὲ ὑμνήσουν. 
Μὲ τέτοιες προσιτὲς ἐπιτυχίες θὰ ἡττηθεῖς. 
Τεντώσου ἀπορρίπτοντας τῶν λόγων σου τὴν πανοπλία 
κάθε ἐξωτερικὸ περίβλημά σου περιττὸ ,
καὶ τῆς Σιωπῆς τὸ μέγα διάστημα,
ἔτσι,  τεντώσου νὰ πληρώσεις συμπαγής.

ο πίνακας ζωγραφικής είναι τού Κώστα Λαχά

Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Ευχαριστούμε ΜΕΛΙΝΑ !

2009-06-20T00:27:00.004+03:00

. Κι ευχαριστούμε όλους όσους δούλεψαν με ανιδιοτέλεια, με ενθουσιασμό για ένα Έργο τόσο Μεγάλο. Αυτούς που ήταν σε θέσεις σημαντικές για το ξεκίνημα και την ολοκλήρωση τού Έργου, και το πίστεψαν. Τους συνεργάτες τής Μελίνας. Τον ακούραστο Ζύλ Ντασσέν. Τούς οικονομικούς παράγοντες τών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ που δεν το θεώρησαν υπερβολικό και αδύνατο για να υλοποιηθεί έργο, όπως τό είχαν διαγράψει για χρόνια δεκάδες υπουργοί τού " οραματιστή " Καραμανλή ! ! Τούς Αρχαιολόγους, τούς Αρχιτέκτονες, τεχνικούς, εργάτες. Τον Ελληνικό Λαό που από τις τσέπες του χρηματοδοτήθηκε. Που δεν τά 'βαζε στις "νόμιμες" offshore ! Και έπιασαν τόπο αυτές οι θυσίες !

. Για να είναι εκεί σήμερα το Μουσείο ΜΑΣ !

. Κι ας παραληρεί κι ας σαλιαρίζει ο καϋμένος ο Γεωργίας Χατζηδάκης ! Όπως έλεγε κι ο πατέρας μου : " κουκιά τρώς, κουκιά μολογάς " ! Τόσο ξέρει τόσο λέει . . .

. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΝΗΜΗ ! ! !

Υ.Γ. την φωτογραφία της τη δανείστηκα από το http://aratepylas.blogspot.com Ευχαριστώ.

θέλω να αγιάσω, αλλά..... Α Ϊ . Σ Ι Χ Τ Ι Ρ. ! ! !

2009-06-19T10:50:00.030+03:00

. Από τότε που ξεκίνησα αυτή την περιπλάνηση στο χώρο τών ιστολογίων, είχα πρόθεση να ασχοληθώ μόνο με την δημοσίευση φωτογραφιών μου με εικαστικό ενδιαφέρον. Φωτογραφιών που εδώ και πολλά χρόνια έχω φωτογραφήσει σε ταξίδια στην Ελλάδα, εξορμήσεις σε πόλεις που έμενα, ή τόπους που διάβηκα.
. Από σώματα, τοπία, λεπτομέρειες που κράτησαν το βλέμμα μου και την αγάπη μου.

. Ξέφυγα μόνο με αφορμή την "απρόσμενη" ( ! ) οικονομική ( δηλαδή Τραπεζική, Καπιταλιστική ) παγκόσμια Κρίση, και με τα γεγονότα τού Δεκέμβρη 2009 και τη δολοφονία ενός παιδιού, και πολιτικολόγησα. Για το θέμα τών διαδηλώσεων και ταραχών τού Δεκέμβρη έγραψα και άλλα τρία σημειώματα, που μάλλον δεν θέλω να δημοσιεύσω.

. Θέλω το ιστολόγιο να μείνει πιστό στην αρχική μου πρόθεση. Φωτογραφίες με κάποιο ενδιαφέρον....

. ¨Ομως σήμερα ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ ! ! ! !

. Γιατί για λίγο άνοιξα το κανάλι τής ΕΤ3 χθές, και είδα οτι το Μουσείο τής Ακρόπολης το ξεκίνησε ο ... Κωνσταντίνος Καραμανλής ! Αργότερα πάλι, άλλο ένα ξόανο στην οθόνη που ονομαζόταν Πιπιλή, φλυαρούσε ακατάσχετα για την Ίδρυση τού Μουσείου Ακρόπολης πρίν 33 χρόνια ( ; ) από τον ...Κωνσταντίνο Καραμανλή ! ! ! ΦΤΟΥ ! ! !

. Δηλαδή υπήρχε εδώ και 33 χρόνια ολόκληρο Μουσείο Ακρόπολης και δεν το έβλεπε κανείς μας ;

. Ε ΑΪ ΣΙΧΤΙΡ ! ! !

. Δηλαδή οι συγγραφείς ...Επιστημονικής Φαντασίας που κάποτε έγραψαν για τα Διαστημικά ταξίδια τα πραγματοποίησαν κι όλας, ή οι χιλιάδες επιστήμονες, τεχνικοί, στρατιωτικοί καί πολιτικοί που δούλεψαν χρόνια γι αυτό το σκοπό ;

. Έ άϊ στο διάλο ! !

. Ποιός ασχολήθηκε με την Χωροθέτηση, την πολύπλοκη και δύσκολη σύνθεση τών απαιτήσεων τού Διαγωνισμού, τούς Διαγωνισμούς, τις Απαλλοτριώσεις, την Ένταξη στα Χρηματοδοτούμενα Έργα, την Χρηματοδότησή του και την έναρξη τών εργασιών ;
. Δεν είναι η παράταξή τους που τότε ακριβώς κατέθετε μηνύσεις δεξιά και αριστερά για να πολεμήσει αυτό το ίδιο Έργο ; Θέλουν να θυμηθούμε ξανά οτι η μόνη σχέση τής παράταξής τους με τον Πολιτισμό είναι ο ...Σπανουδάκης και ο ...Ρόμπερτ Ουίλιαμς ;

. Δηλαδή για να μείνει στον αφρό ο Αρχιάχρηστος Ανηψιός πρέπει να βρυκολακιάσει σαν ...Οραματιστής και Πολιτισμένος ο Πρωθυπουργός
- τής Βίας και τής Νοθείας όπου ψήφιζαν τα δένδρα και οι πεθαμένοι,
- τού Παρακράτους και τής δολοφονίας τού Λαμπράκη,
- τής κυριαρχίας τού ΙΔΕΑ στο Στράτευμα με αποτέλεσμα την Δικτατορία που είναι παιδί τους,
- τής γιγάντωσης τού παρασιτικού Κεφαλαίου στην Ελλάδα,
- τής Αντιπαροχής που κατέστρεψε αυτό τον Άγιο Τόπο αλλά και τις συνειδήσεις τών κατοίκων του,

. Μα θέλω να ελπίζω οτι υπάρχει Μνήμη ακόμα σ' αυτό τον Τόπο. Οτι δεν σαρώθηκαν όλα ! Κι οτι το σύνθημα " ο Λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά " δεν είναι πιά ξεχασμένο και άνευ ουσίας μετά από πέντε χρόνια αυτής τής Νέας Διακυβέρνησης που Σεμνά και Ταπεινά, Νόμιμα και Ηθικά, διασπάθισε τη Δημόσια Περιουσία ( ΟΤΕ, ΔΕΗ, Λιμάνια, Ολυμπιακή, Νοσοκομεία, ΕΣΥ, Δημόσια Ταμεία ) έκλεψε ό τι έβρισκε μπροστά της ( Ομόλογα, Βατοπαίδι, Γερμανό, παραθαλάσιες εκτάσεις στην Ηλεία μετά την πυρκαγιά, οικόπεδα Βαρβιτσιώτη σε Μύκονο, και Μητσοτάκη σε Τήνο, τέσσερα ακίνητα μέσα σε τρία χρόνια τού Ρουσσόπουλου, οικόπεδα Πανοράματος Θεσσαλονίκης στην Μητρόπολη έναντι μίζας και ψήφων ) και άλλα ών ουκ έστιν αριθμός.

. Και ας μή πούμε τίποτε για τα θέματα εξωτερικής Πολιτικής. Για τον Τούρκο αρχηγό στο στρατηγείο τής Λάρισας, την στάση τής κυβέρνησης στο " Μακεδονικό ", στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στην Μετανάστευση, στο Ευρωκοινοβούλιο. Α ν ύ π α ρ κ τ ο ι παντού ! Μόνο μία περιφερόμενη χαμογελαστή οδοντοστοιχία αστράφτει στις συναντήσεις, αντανακλαστικά κάθε που αστράφτουν τα φλάς ! Τίποτε άλλο...

Έ και συγκρίνετε . . .

. Κι εγώ, θέλω μέν να αγιάσω, αλλά με όλα αυτά, έ άϊ στο διάολο και με τον ...εθνάρχη και με τον ανεψιό του ! ! !

Νικήτας Τσακίρογλου I, ΚΘΒΕ

2009-05-19T10:10:00.019+03:00

. Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στο ΚΘΒΕ και την ( στην πραγματικότητα ) αποπομπή τού Καλλιτεχνικού Διευθυντή του, κάποιες απορίες μου :

. Οι ηθοποιοί που παίζουν τούς τραγικούς ρόλους τών αρχαίων αλλά και νεώτερων συγγραφέων, τούς ...διαβάζουν ;

. Τούς καταννοούν για να μπορέσουν να τούς αποδώσουν στην σκηνή ;

. Πώς μπορεί να "διδάσκεις" από σκηνής στους θεατές σου να μιλάς για την σημασία τού "μέτρου", την ανάγκη αποφυγής τής "ύβρεως", για τήν προσωρινότητα τής εξουσίας και τής όποιας "δύναμης" αλλά και για την ανάγκη ταπεινότητας τού ανθρώπου στη ζωή, και να μην καταλαβαίνεις τίποτε από όσα εσύ o ίδιος λές ;

. Πώς μπορεί όταν σού δίδεται αυτή η ... Δύναμη για διάστημα τριών Χρόνων ( μόλις 3 χρόνια ! ) και από το πουθενά βρίσκεσαι Διευθυντής 300 ανθρώπων και ενός Οργανισμού σε μιά άκρη τής Ελλάδος, να φέρεσαι λές και είσαι ο Καίσαρας και η Κλεοπάτρα, και ο Μάρκος Αντώνιος, και ο Οκταβιανός Αύγουστος μαζί ! ! !

. Ίσως επανέλθω στο θέμα. . . Νομίζω έχει κάποιο ενδιαφέρον.

Πανσέληνος στην Παραπορτιανή

2009-05-04T12:09:00.007+03:00

. Αλλά πέρα από τις Αρχιτεκτονικές κριτικές, Πανσέληνος στην Παραπορτιανή.
και μαζί, την συνοδευει ένας στίχος τού Γιάννη Ρίτσου :

.

Ούτε απόψε πανσέληνος·
ένα κομμάτι λείπει.
Το φιλί σου

. τί σημείο στίξης να υπάρχει μετά ;

. Αποσιωπητικά ή Τελεία ;

Παραπορτιανή με πανσέληνο

2009-04-24T08:30:00.015+03:00

. Ένα μικρό εκκλησάκι που πολύ λίγοι από τούς επισκέπτες στην Μύκονο τών ημερών μας στέκονται να δούν. Παληότερα, για χρόνια σημάδευε γενηές Αρχιτεκτόνων σαν αποτέλεσμα αλλά και σαν τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε.
. Σταδιακά, με τη βοήθεια τού Χρόνου, που το πέρασμά του άφηνε επάνω του ίχνη τών αναγκών που προέκυπταν.
. Καθιστώντας το ζωντανό !

.

. Όπως ένα δένδρο μεγαλώνοντας ακολουθεί τήν φορά τών βίαιων ανέμων τής περιοχής του. Όπως οι οργανισμοί που εξελίσσονται ανάλογα με το περιβάλλον όπου είναι αναγκασμένοι να αναπτυχθούν. Να αντέξουν. Να επιβιώσουν.
. Και τι μάθημα απλότητας, αλήθειας και ταπεινότητας απέναντι στις σημερινές εκκλησίες που ορθώνονται σαν τούρτες κακόγουστων ζαχαροπλαστείων. Εκκλησίες επιβολής· όχι εκκλησίες πρόσκλησης.

Τής Άνοιξης…2

2009-03-27T15:19:00.012+02:00

. Που ακόμη κι αν εσύ την ξεχάσεις, αυτή είναι εκεί.

και...

... ξανάρχεται.

. Με λίγα φύλλα που πασχίζουν να ξεφύγουν από ένα σκληρό φλοιό που τα κρατούσε φυλακισμένα.

. Όχι. Από ένα φιλικό φλοιό που τα προστάτευε μέχρι νάρθει η άγια ώρα...

. Ξανάρχεται.

. Με ένα ξερόκλαδο που ξαφνικά γεμίζει μπουμπούκια...

. Με ένα τηλεφώνημα...

Τής Άνοιξης...1

2009-03-27T14:24:00.028+02:00

. που...

. Ξανάρχεται.

. Με τς φορσύθιες. Τις τσιντόνιες. Τις φωτείνιες.

. Μέ τα άνθη τής αμυγδαλιάς που μέσα στο χειμώνα σου, πάντα σε ξαφνιάζει το πόσο αναπάντεχα και απροειδοποίητα εκρήγνυνται.

. Γιατί δεν ανθίζουν απλά.

. Εκρήγνυνται !

. Mέσα σε μιά μόνο βραδυά.

. Σε ένα λευκορόδινο σύννεφο.

. Μόνο και μόνο για να χαμογελάσεις το πρωΐ που θα το δείς.

. Μόνο και μόνο, για να ονειρευτείς ξανά . . .

...και τής Άνοιξης...

2009-03-23T14:43:00.014+02:00

. μιάς Άνοιξης πίσω από τα σίδερα που

" ανεπαισθήτως μάς έκλεισαν από τον κόσμον έξω"...

. Άνοιξης πάντως. Άς τής επιτρέψουμε να μπεί και μέσα μας...

21 Μαρτίου. Ημέρα τής Ποίησης

2009-03-23T14:38:00.012+02:00

.
. “ Να γιατί γράφω. Γιατί η Ποίηση αρχίζει από κεί που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος. Είναι η λήξη μιάς ζωής και η έναρξη μιάς άλλης, πού είναι η ίδια με την πρώτη αλλὰ που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που μπόρεσε ν᾽ ανιχνεύσει η ψυχή, στα σύνορα τών αντιθέτων, εκεί που ο Ήλιος κι ο Άδης αγγίζονται.
. ...Γι᾽ αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ᾽ αυτόν που δεν γνωρίζω, που είναι  ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός που ανεβοκατεβαίνει τούς δρόμους καὶ φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων τού Δήμου .
. Είναι σωστὸ να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που τού ανήκει· να γιατί πρέπει να γράφουμε. Γιατί η Ποίηση μάς ξεμαθαίνει απὸ τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε : τον κόσμο τής φθοράς, που έρχεται κάποια στιγμὴ να δούμε οτι είναι η μόνη οδός για νὰ υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια ποὺ ο Θάνατος είναι η μόνη οδός για την Ανάσταση. ”

. Οδυσσέας Ελύτης

“ Πρώτα πρώτα η Ποίηση,” Ανοιχτά Χαρτιά.

tindersticks

2009-03-05T22:01:00.014+02:00

. Την έναρξη αναλαμβάνει ο άγνωστος για μένα David Kitt. Μόνος, με την κιθάρα του και ένα φορητό Mac γεμίζει τον χώρο που δεν έχει γεμίσει ακόμη με κόσμο, με μπαλλάντες σημερινές με ρίζες στην Ιρλανδία. Σεμνός και με λίγο τράκ, κρατάει ένα καλό επίπεδο παρουσίας.
. Στην συνέχεια οι Tindersticks. Κι αρχίζει η μουσική τους. Μέσα στο μισοσκόταδο, ένας ένας παίρνουν την θέση τους οι επτά μουσικοί, και ξεκινώντας σταδιακά ο ένας μουσικός μετά τον άλλο, αρχίζει η εισαγωγή που μάς βάζει στον κόσμο τους. ‘Η, μάς φέρνει σε επαφή, με ένα κρυμμένο μέσα μας, δικό μας κόσμο.
. Σε σύγκριση με παλαιότερες παραγωγές τα σημερινά τραγούδια είναι πιό εξωστρεφή. Η μελαγχολία είναι λιγότερο έντονη ( και γι αυτό να πώ και λιγότερο επιφανειακή ; ) πιό βαθειά, πιό δική μας. Οι jazz επιρροές στις εκτελέσεις τής μουσικής τους σήμερα πιό έκδηλες από άλλοτε στην σκηνή.

. Ο ήχος είναι πολύ καλός, και το ίδιο συμβαίνει με το φωτισμό, σ’ αντίθεση με άλλες συναυλίες στον ίδιο χώρο.

. Η δύναμη τού συγκροτήματος είναι οι live εκτελέσεις. Η μουσική τους είναι πολύ πιό δυνατή, παλλόμενη, ώριμη, εκφραστική από ότι στα στούντιο. Ίσως έχουν ανάγκη την παρουσία τού κοινού τους γι αυτό το αποτέλεσμα. Μελαγχολική, θλιμμένη αλλά και ταυτόχρονα παράξενα ζεστή, λυρική αλλά και στιβαρή, ισορροπημένη, εμπεριέχοντας μέσα στην μελαγχολία της κρυμμένες ελπίδες για κάτι που έρχεται.

"Θα αφήσω πίσω αλλά δε θα αγνοήσω το παρελθόν μου. Στη νέα ζωή που θα χτίσω, θα βάλω στα θεμέλια όλα αυτά τα δεινά που με οδήγησαν στο τέλμα. Δεν είναι αυτά όμως που μ' έκαναν πιό γνωστικό ; Αναγέννηση από τα συντρίμμια μου, ζωή από τον παρολίγον θάνατό μου και ένα αύριο με τη θέληση να είναι τόσο ζεστό και ασφαλές όπως ακριβώς εκείνες τις ώρες πριν γεννηθώ..."

Μέσα από το σκοτάδι τής σκηνής αλλά και τής μουσικής που καθορίζει τα συναισθήματά σου όπου κυριαρχεί η οδύνη, αχνοφαίνεται, ή μάλλον διαισθάνεσαι οτι πρόκειται να αναδυθεί ένα φώς. Να το πώ καλύτερα· όχι ένα φώς στην άκρη τού τούνελ, αλλά πολλές αχτίδες φωτός που θα φέρουν λύτρωση· γαλήνη. Αχτίδες ζωής.

…Με μάτια φλογισμένα ξεκινώ απ'την αρχή να βρώ το δρόμο που είχα για καιρό ξεγραμμένο. Ξέρω πως θα έρθουν και άλλες θλίψεις, και άλλα στοιχειά θα κάνουν να χλωμιάσει από φόβο το δέρμα μου. Όμως προχωρώ... θα κοιτάξω πέρα από τη μπόρα που μ'έκλεισε σ' ένα cafe τής παρακμής για να βρω το θησαυρό που ελπίζω.  Και ακόμα και αν αυτός αποδειχθεί άνθρακες, δε θα κλείσω τα μάτια. Από τα πιο φριχτά ορυκτά δε γεννιούνται τα διαμάντια ; …

. Πρόκειται για μυσταγωγία. Συμμετέχεις σε κάτι θετικό. Δεν υπάρχει κατάθλιψη σ’ αυτή την Μουσική, κι ας λένε...

. Η Μελαγχολία μέσα της είναι Δημιουργική, και γι αυτό έναι ψυχ - αγωγός αυτή η μουσική με την κυριολεκτική έννοια τής λέξης . Όπως σ’ όλες τις Μεγάλες Μουσικές...

Πίσω ξανά ....

2009-02-18T23:53:00.017+02:00

. πίσω.

. Πίσω στο ιστολόγιο, πίσω, στο βάθος τών καναπέδων μας . . .

. Μετά τα γεγονότα τού Δεκέμβρη, άφωνοι, άλαλοι, χωρίς κρίση, χωρίς συνείδηση. Άβουλοι. Εικονολήπτες, εικονοκαταναλωτές, υπνωτισμένοι από τα χαζοκούτια . . .

. Τί έμεινε από την Οργή ; Ένα όνομα σε μια ..."αυθαίρετη" πινακίδα :
"Οδός Αλέξη Γρηγορόπουλου" . . .

. Τι έμεινε από το θάνατο τής Αμαλίας Καλυβίνου παλαιότερα ; 'Ενα μνήμα μόνο. Όχι η Μνήμη.
. Τί έμεινε από το Βατοπαίδι ; Τα Οικόπεδα που εξακολουθούν να τα κτίζουν, επιλεγμένοι εργολάβοι επιλεγμένων και σημαινόντων προσώπων μιάς σπείρας. Το κέρδος κάποιων. Όχι η Μνήμη όλων. Όχι η Συλλογική Συνείδηση.
. Τί έμεινε από τα Ομόλογα στα οποία βασίζονταν οι ελπίδες ενός λαού για σύνταξη και νοσοκομειακή ασφάλεια ; Τίποτα. " Χάθηκαν ".
. ... εκτός από τα "μαύρα" βέβαια, που ήδη έχουν επενδυθεί σε οικόπεδα και τίτλους που αυτά δεν χάνονται. Μόνο αυξάνονται.Το κέρδος κάποιων. Όχι η Μνήμη όλων. Όχι η Συλλογική Συνείδηση. Όχι η απόφαση για Πολιτική Πράξη. Για Διεκδίκηση τής Ζωής μας.

. Τί θα γίνει με όλα αυτά που καταστρέφουν, λάθος· που ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ κάθε μέρα τη Ζωή μας ; την καθημερινότητά μας ;
. Αυτό το πράγμα το λέμε Ζωή ;
. Ίσως δεν αξίζουμε κάτι καλύτερο . . .

. Πίσω λοιπόν· και :

... στον ασβέστη τώρα τούς αληθινούς μου Νόμους κλείνω κι εμπιστεύομαι.
Μακάριοι, λέω, οι δυνατοί που αποκρυπτογραφούνε το Άσπιλο ...

Μόνοι.

... με συνοδεία κάτι παράξενες τύψεις, ( όσοι επιτρέπουν στον εαυτό τους αυτήν την ...πολυτέλεια ).

. μια σκοτεινή θάλασσα· για να μάς ξεπλύνει

ή για να μάς σκεπάσει. . . .

μια σφαίρα· ....κι ΟΡΓΗ

2008-12-15T12:20:00.017+02:00

. η σφαίρα αυτή σκότωσε ένα παιδί, αλλά πέρασε μέσα από όλους μας.

. 'Ολοι είμαστε πληγωμένοι από την ίδια σφαίρα . . .

. . . . ή θά ‘πρεπε όλοι να είμαστε πληγωμένοι.
.

. Επειδή είμαστε όλοι θύματα αυτής τής σφαίρας, αφού αφήσαμε να γίνει έτσι ο κόσμος που κάποτε ονειρευτήκαμε διαφορετικό.
. Επειδή είμαστε όλοι θύτες με αυτήν την σφαίρα, αφού αφήνουμε την πατρίδα μας να έχει τέτοια Πολιτική, Πολιτιστική, Οικονομική, Κοινωνική Οργάνωση που τόσο εύκολα κι απερίσκεπτα σκοτώνει ένα παιδί 15 χρονών.

. Που κάθε μέρα σκοτώνει το Μέλλον μας.

. Το Μέλλον της.

Φραγκφούρτη. 'Ενα φάντασμα...

2008-11-28T15:16:00.017+02:00

. βαρειά σύννεφα μαζεύονται πάνω από τούς πύργους τών Τραπεζών και τών Ασφαλιστικών Εταιρειών στην Φραγκφούρτη. Αλλά και στο Τόκιο, την Νέα Υόρκη, το Λονδίνο. Παντού.

. Και σκεπάζει όλους μας . . .

. "Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη." Πάνω από τον κόσμο.

. Μετά από χρόνια πολλά, που όποιος μιλούσε ( ή ακόμη και σκεφτόταν ) φράσεις όπως "πάλη τών Τάξεων" "υπεραξία", "καπιταλισμός" κ.λ.π. ήταν γραφικός, ή παλαιάς κοπής ή οτιδήποτε άλλο,

- που η σκόνη τού καταρρεύσαντος Τείχους είχε σκεπάσει όλον τον κόσμο, και ο θόρυβος αυτής τής κατάρρευσης σκέπαζε κάθε φωνή,

- που ο "φιλελευθερισμός" ( άκου τώρα λέξη για την άγρια εκμετάλλευση κάθε ενός δευτερολέπτου μας ) και η "ελευθερία ( ! ) τών αγορών" θα έφερνε την λύση όλων τών προβλημάτων στον Κόσμο,

- και που όλων το μέλλον ήταν να γίνουν γιάπηδες και να κυκλοφορούν με Cayenne . . . !

. "Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη." ( Karl Marx ). Πάνω από τον κόσμο.

. Και ανοίγουν ξανά τα παληά τα βιβλία· προσέχει ξανά ο κόσμος την λέξη "εκμετάλλευση", την λέξη "υπεραξία", δίνει το σωστό νόημα στην φράση " ελευθερία τής Αγοράς".

. Αλλά θέλει πολύ χρόνο ακόμη όλο αυτό να γίνει Συνείδηση, να γίνει Συμμετοχή, να γίνει Δράση. Ως τότε, είτε με σύννεφα είτε ακόμη και με ήλιο, ένα φάντασμα θα πλανιέται πάνω από τον κόσμο.

Πατάτες

2008-11-03T10:41:00.016+02:00

. Ένας πολύ αγαπημένος μου φίλος έχει κάνει ένα μικρό καταφύγιο χτισμένο με πέτρα σε κάποια απόσταση από την πόλη που ζεί.
. Δέν είναι "εξοχικό". Είναι "κτήμα" με μηλιές και άλλα οπωροφόρα, και με θέα ένα βουνό που είναι πρόκληση για επίσκεψη αλλά και φίλος, παρέα στις ώρες χαλάρωσης ή και τής ενασχόλησης με το χώμα, τα δένδρα, το σπίτι.
. Δεν έχω πάει ακόμη. Το σκέφτομαι κάπου κάπου με τυχαίες αφορμές, και χαμογελώ στην ιδέα οτι ο φίλος μου έχει μιά τέτοια ευκαιρία αποδράσεων. Μού αρκεί αυτό.

. Πρίν λίγες μέρες μού έστειλε πατάτες από το κτήμα του, ρόδια και κυδώνια. Όταν τα άνοιξα στο σπίτι μου, αισθάνθηκα σαν να είχα πάει εκεί. Πολλές φορές έχω φέρει στο σπίτι λαχανικά ή φρούτα. Όσο καλά και εάν ήταν, πολύ λίγες φορές αισθάνθηκα οτι αυτά τα αντικείμενα μύριζαν χώμα, οτι βγήκαν από το χώμα κι έφτασαν μέχρι εδώ. Ίσως είναι τ' οτι από το χώμα μέχρις εμένα μεσολάβησε η φροντίδα ( και η χαρά ) τού φίλου μου. Αυτή η φροντίδα και η χαρά που μοιράστηκα μαζί του, ακόμη και χωρίς εκείνος να το ξέρει, ήταν σαν να τα μετουσίωσε. Ή καλύτερα σαν να ξανάδωσε το ξεχασμένο νόημα σ' αυτούς τούς καρπούς.

. Θα ήταν κρίμα σκέφτηκα να μην μείνει κάτι από αυτά τα συναισθήματα. Κι έτσι, αφού δεν μπορώ να γράψω κάποιο διηγηματάκι ή κάποιο ...ποίημα, κάθησα στη 1,00' μετά τα μεσάνυχτα να φωτογραφίζω ...πατάτες ! ! ! και το επανέλαβα και το πρωί με το φώς τής ημέρας...

. Κι οι φωτογραφίες ποίημα είναι. Ένα ποίημα λοιπόν στον φίλο μου, το κτήμα του, τή γής που με λίγα μάς δίνει πολλά...

.

Φθινόπωρο. Πτώσις φύλλων...

2008-10-19T12:04:00.028+03:00

. Φθινόπωρο.

. Άργησε νά 'ρθει. Ή αργήσαμε να το συνειδητοποιήσουμε. Εγκλωβισμένοι στις πόλεις, στο καθημερινό τρέξιμο, τις υποχρεώσεις, τη ρουτίνα. Αυτό όμως είναι εδώ.

. Το συνδέουμε με τη βροχή, τη συννεφιά, την απουσία ήλιου, με τα μουντά χρώματα, την πτώση τών φύλλων. Και συχνά θυμάμαι ένα ποίημα που πρίν πολλά χρόνια μού 'χε δώσει ο φίλος μου ο Τζίμης, ό ένας από τους δύο καλούς μου φίλους στο Γυμνάσιο, μιά περίοδο που διαφαίνονταν οτι η απόσταση και η ζωή, σταδιακά θα μάς απομάκρυναν, σε διαφορετικές πόλεις και ότι θα χανόμασταν στις αγωνίες μας για να στήσουμε τα γραφεία μας, τη ζωή μας, να υφάνουμε το κουκούλι που συνήθως καθένας μας κτίζει γύρω του και απο την οικογένειά του για να βρεθεί ξαφνικά να λέει : " ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω..."

. Φθινόπωρο.
. Πτώσις φύλλων
. και Φίλων...

. Φθινόπωρο λοιπόν. Συνδέεται και με το φθινόπωρο στη ζωή τού ανθρώπου. Την κατηφορική πιά πορεία. Αρρώστειες, μοναξιά, αλλεπάλληλες απογοητεύσεις... Το τέλος που κι αυτό έρχεται...

. Μα μέσα στο φθινόπωρο, χωρίς τον ήλιο, με ομίχλη, συννεφιά, τί έκρηξη χρωμάτων στα φύλλα που πέφτουν...

. Και πάντα θα προβάλλει ένα νέο κλαδί που αψηφά τούς καιρούς, και βγάζει νέα, καταπράσινα φύλλα, διψασμένα για ζωή, για ήλιο.
. Για όσο μπορέσουν ακόμη να αντέξουν, όσο μπορέσουν να αναπνέουν και να δέχονται τις ακτίνες τού ήλιου...

. Πριν το χιόνι τα σκεπάσει ...

. Όσο έχει ήλιο.

. Όσο η γής μάς αντέχει...

Συναυλία Nick Cave

2008-07-15T17:20:00.018+03:00

. Μια ακόμη Συναυλία.

. Μια συναυλία όμως γεμάτη. Με ένταση. Με δύναμη. Με ...απρόσμενη τρυφερότητα ! ! ! Με πολύ κόσμο. Διαφορετικών ηλικιών και κοινωνικής ή ...πολιτισμικής προέλευσης. Που όμως δεν ξένιζε η παρουσία τού ενός δίπλα στον άλλο. Αισθάνθηκα οτι καθένας τους είχε την θέση του εκεί και είχε κάθε δικαίωμα σ' αυτή τη θέση.

. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν μια ... ανεξήγητη χαρά στα πρόσωπα τών περισσότερων από αυτούς πού παραυρέθηκαν στην συναυλία, καθώς φεύγανε.

. Λές και η συμμετοχή τους σ' αυτήν την συναυλία νά 'χε σαν αποτέ-λεσμα να συντελεστεί κάποια κάθαρση.

. Κάποτε αυτό το συναίσθημα, αυτήν την " ανεξήγητη " χαρά τα είχα ξανασυναντήσει σε πολύ καλές θεατρικές παραστάσεις, και θυμάμαι εδώ την παράσταση τού Βολωνάκη " ο κ. Πούντιλλα και ο άνθρωπός του ο Μάττη " με έναν καταπληκτικό Δ. Παπαμιχαήλ στο ΚΘΒΕ στην Θεσσαλονίκη, αλλά και τις πρώτες συναυλίες τού Μίκη Θεοδωράκη στην μεταπολίτευση.

. Τότε που όλοι, ή έστω οι περισσότεροι αισθανόμασταν Ένα. Μαζί.

Λένα . . .

2008-07-08T15:31:00.027+03:00

. Τελείως ξαφνικά, πρίν λίγο καιρό, έφυγε η Λένα.

. Πάνω σε μια μοτοσυκλέττα. Που . . . " η μοτοσυκλέττα δεν έχει όπισθεν" . . .

. Ήταν η ξαδέρφη μου ( και πολύ δυσκολεύτηκα να γράψω "ήταν" και όχι "είναι" ) ένα κορίτσι που πολλά πέρασε και πολύ δυσκολεύτηκε στη ζωή της από την παιδική της ηλικία αλλά και στην συνέχεια. Και καθώς την αποχαιρετούσαμε άκουσα κάποιον άγνωστο σε μένα να λέει : " Πέρασε πολλά, αλλά όμως πάντα χαμογελούσε . . . "

. Την αποχαιρετήσαμε κάτω από τις φλαμουριές, που εκείνη τη μέρα ίσως είχαν ακόμη πιό έντονο άρωμα.

. Ο χαμός της ήταν ένα σόκ. Από εκείνα που πολλές φορές μάς επιτί-θενται στην ζωή μας για να μάς ξυπνήσουν ίσως, να συνέλθουμε, να ασχοληθούμε και με άλλα πράγματα πέρα από την ρουτίνα τής καθημερινότητας. Να ζήσουμε.

. Αλλά αυτά τα σόκ γρήγορα πάλι τα ξεχνάμε μπροστά στις άλλες επιθέσεις που κάθε μέρα δεχόμαστε επίσης. Το ενοίκιο, τούς λογα-ριασμούς, τα φροντιστήρια τών παιδιών, τις κάρτες, την δόση για το σπίτι, την ανάγκη για καινούριο αυτοκίνητο, πού θα φάμε, που θα διασκεδάσουμε, ποιόν θα εκμεταλλευτούμε, πού θα κάνουμε οτι τάχα γεμίζουμε τα κενά τής ζωής μας.

. Πολλές φορές, μετά από μιά επίσκεψη σε κάποιο Νοσοκομείο, μιά απώλεια, μιά κηδεία συγγενή ή φίλου, σκεπτόμαστε οτι αξίζει να αλλάξουμε τη ζωή μας, να την αναβαθμίσουμε, να την κάνουμε πιό ουσιαστική, μα πάλι ξεχνιόμαστε.

. Όμως με την Λένα ήταν νομίζω διαφορετικά. Η ανάμνησή της νομίζω οτι θα με βοηθάει να είμαι λίγο καλύτερος στούς άλλους αλλά και σε μένα.

. Πάρα πολύ καιρός πέρασε και δεν μπορούσα να καθήσω να γράψω αυτήν την ανάρτηση, και ακόμη περισσότερο να διαλέξω κάποια φωτογραφία. Μάλλον αργότερα . . .

MADRUGADA

2008-05-27T15:38:00.005+03:00

. Συναυλία με έντονη συμμετοχή τού κόσμου που είχε από νωρίς κατακλύσει το χώρο.
. Και οι Madrugada πολύ καλοί, δεμένοι και με όρεξη γι' αυτό πού κάνανε. Δεν ήταν διεκπεραιωτές μιάς ακόμα βραδυάς μέσα στις άλλες. Και μαζί με τα παλαιότερα και πολλά από τα καινούρια τους τραγούδια.

. Δεν κουράστηκα καθόλου παρά την μεγάλη διάρκεια τής συναυλίας. Ένα μόνο τραγούδι ( lucifer ) κάπως με εκνεύρισε γιατί μού φάνημε κάπως σάν "παιδικό" σε σχέση με τα άλλα τους. Σάν να πρέπει σώνει και καλά να γίνει " hit ".
. Και αφού άρχισα να γκρινιάζω, να πώ οτι ήταν η πιό δύσκολη να φωτογραφηθεί συναυλία. Οι φωτισμός πολύ κακός και τις περισσότερες φορές αντί να προβάλλει το συγκρότημα, έπεφτε στα μούτρα μας και μάς τύφλωνε. ..." Ατμόσφαιρα " ! ! !

. Ευτυχώς για τις κακές φωτογραφίες μου, με αποζημίωσε η πολύ καλή μουσική. Το ισοζύγιο τής συναυλίας θετικό επομένως.

Χανιά 2

2008-03-20T19:02:00.015+02:00

.

. Λίγες, ελάχιστες μέρες στα Χανιά. Μιά πόλη που πρωτοείδα με αισθήματα χαράς. Η κλίμακα τής πόλης, ο κόσμος, η θάλασσα. Μιά πόλη που μπορείς να μείνεις.

. Αλλά πόσα παληά, απεριποίητα, μισοκατεδαφισμένα κτήρια.

. Κάποια άλλα πάλι, είναι σαν να βγαίνουνε από τις σελίδες τού Παπαδιαμάντη. Φτωχά, μικρά, ελάχιστοι χώροι - δοχεία ζωής, με αντίστοιχα μικρά, ήσυχα γεροντάκια που δείχνει νά 'ζησαν εκεί μιά γεμάτη ζωή. Χαρές, λύπες, γέννες, θανάτους. Μικρά σπίτια που ξεχειλίζουν αναμνήσεις. Που περιμένουν πια μόνο το αναπότρεπτο ... ( μόνο ; )

. Τελικά από αυτή την πόλη, μένει έντονη η αίσθηση τής εγκατάλειψης. Και πάλι ένα ...παράπονο· πώς θα μπορούσε να ήταν αυτή η χώρα, και πώς την κάναμε.

Χανιά 1

2008-03-14T20:57:00.024+02:00

.

. Ξεκίνησε με όνειρα.

. Να κατα-
κτήσει τον κόσμο.

. Πάντα μπροστά !

. Εξ' άλλου, “ οι μοτοσυκλέττες δεν έχουν όπισθεν ” !

. Τώρα, δηλαδή εδώ και καιρό, είναι ακίνητη, να αναπολεί τα παληά ταξίδια. Ονειρεύεται τάχα ένα ακόμα νέο ξεκίνημα ;

. Ο ιδιοκτήτης την τύλιξε στοργικά με ένα κάλυμμα, που κι αυτό με τον καιρό έχει φθαρεί. Κάπου θα ονειρεύεται κι αυτός το παρελθόν τους. . . .
. το μέλλον τους η Φθορά.-

Στον Κήπο τού Βυζαντινού Μουσείου Θεσσαλονίκης

2007-11-23T14:02:00.006+02:00

Κώστας Λαχάς 2

2007-10-05T14:44:00.007+03:00

. Αυτοί οι πίνακες που δημοσιεύω σήμερα είναι όπως και οι προηγούμενοι φτιαγμένοι με λαδοπαστέλ σε σελίδες Α4. Δημιουργήθηκαν οι περισσότεροι σε ένα μικρό γραφείο, σε ώρες που η ανάγκη δράσης του συναντούσε εμπόδια, δυσκολίες και δημοσιουπαλληλικές συμπεριφορές. Είναι σαν ένα παιχνίδι αλλά κύρια ήταν η διέξοδός του μέσα από τα τείχη που συνεχώς ορθώνονται γύρω μας.
. Ο Κώστας Λαχάς μ' αυτά τα μικρά σχέδια, ξέφευγε από τα τείχη που " ανεπαισθήτως τον έκλειναν από τον κόσμο έξω ".

Κώστας Λαχάς 1

2007-10-05T14:27:00.056+03:00

. Ήρθα σε επαφή με το έργο του σε μιά έκθεση στη γκαλερί στα υπόγεια τού κτηρίου τών εφημερίδων ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ καί ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, μιά εποχή που είμασταν πιό αθώοι και ανυποψίαστοι από οτι σήμερα, και που οι εκδότες τών εφημερίδων και τών καναλιών δεν κάναν αρπαχτές με την Τέχνη παράλληλα με τα Δημόσια Έργα.

.

. Συγκλονίστηκα από τον τρόπο που ένας Καλλιτέχνης μπορεί να κάνει ένα μουσαμά και λίγα χρώματα να σού μιλούν , να σε ακινητοποιούν και ταυτόχρονα να σε ταξιδεύουν καθώς τα βλέπεις . . .

. Αργότερα θυμήθηκα οτι και πολύ παληότερα, φοιτητής στην Θεσσαλονίκη, είχα δεί για πρώτη φορά έργα του που με είχαν επίσης εντυπωσιάσει, εκτεθειμένα σε κεντρικό κατάστημα ρούχων τής Θεσσαλονίκης ( εκείνη πιά κι αν ήταν αθώα εποχή, που καταστηματάρχης εξέθετε τμήμα της προσωπικής του συλλογής στο κατάστημά του χωρίς να επιδιώκει δημοσιότητα ! ).

. Στην συνέχεια γνώρισα τον Καλλιτέχνη προσωπικά αλλά και μέσα από τα δυστυχώς λίγα βιβλία του, όμως είναι τόσα πολλά όσα μπορεί να πεί κανείς γι αυτόν και τις δραστηριότητές του, που θα επανέλθω και σε άλλη ή σίγουρα και άλλες αναρτήσεις.

. Και παραθέτω εδώ τμήμα κριτικής από το 2004-5 για την ζωγραφική τού Λαχά, από τον Πέτρο Μαρτινίδη καθηγητή τής Αρχιτεκτονικής τού ΑΠΘ και λογοτέχνη :

. " Η καλύτερη ερμηνεία τών πινάκων τού Κώστα Λαχά ίσως να βρί-σκεται στα δικά του λογοτεχνικά έργα. Όπως και αντιστρόφως, ό,τι φωτίζει τα χρονικά τών διηγημάτων και τα ποιήματά του, είναι τα εικαστικά του έργα. Σάν την τζάζ τού Τσάρλι Πάρκερ, ας πούμε, που "εξηγεί" τούς πίνακες τού Τζάκσον Πόλλοκ, ή και αντιστρόφως.
. Λέγεται πως οι μεγάλοι καλλιτέχνες συμπίπτουν με το έργο τους, είναι οι ίδιοι το έργο τους. Πόσο μεγάλος καλλιτέχνης είναι ο Κώστας Λαχάς, δεν έχω αρμοδιότητα να το σταθμίσω κι ούτε ξέρω αν υπάρχουν τέτοιας λογής αρμοδιότητες.
. Ξέρω όμως οτι πίσω από τις μακριές ανάσες τών κειμένων του, πίσω από τα αλλεπάλληλα ονόματα περιοχών, δρόμων κι ανθρώπων που μνημονεύονται στην ροή τής γραφής του, πίσω από τα αμαλγά-ματα εικόνων που ζωντανεύουν με παρελθοντική χάρη και το άρωμα ποιητικών στοχασμών που εκλύεται με κάθε φυσικότητα, θέλει δε θέ-λει κανείς - ακόμα κι ο αναγνώστης που δεν τον έχει ποτέ γνωρίσει από κοντά - ακούει τον ήχο τής φωνής του να ηχεί. Να ηχεί, να συνηχεί και να μεταμορφώνει σε στίχους ή σε τραγούδι, κατά βάθος κάθε αράδα τού κειμένου.
. Το ίδιο συμβαίνει και με τα εικαστικά έργα τού Κώστα Λαχά. Όποιο κι αν είναι το εμφανές θέμα τους - τοπίο με θαμμένα μες τη γή γλυκά φεγγάρια, υψίκορμα θυσανωτά φυτά σαν εφηβαία, κορμιά ή πρόσωπα χαμένα σ' ένα σκοτεινό όσο και εκτυφλωτικό contrelumiere κ.ο.κ. - καταλήγουν να ανασαίνουν και να συστρέφονται, αναδεύοντας με ένα χορευτικό ρυθμό την ψηλόλιγνη φιγούρα τού δημιουργού τους σε κάποιο μακρινό, πίσω πλάνο . . .
. . . Μιά άμεση, εσωτερική εικόνα το καθένα τους, ζωντανή και παιχνιδιάρικη, ακόμη και σε στιγμές που μοιάζουν μελαγχολικές.
. Ένας χαιρετισμός ζωής και ένας αποχαιρετισμός τής ζωής, που όπως κι αν την δούμε, όπως και αν τη χαρούμε μαζί με πλήθη άλλων, ή τη θρηνήσουμε μαζί με πλήθη άλλων, για τις αλλαγές της που μάς πληγώνουν ή τα όσα δεν αλλάζουν με τίποτε και μάς πληγώνουν ακόμη χειρότερα, μόνος ο καθένας την απχαιρετά εν τέλει. Μόνος και ανίκανος να μαντέψει "τί χρώμα έχουν τα ποιήματα τού κάτω κόσμου..."

Ο ώμος ....

2007-09-30T13:41:00.004+03:00

.

Ένας ώμος ολόγυμνος σαν Αλήθεια
πυρώνει την ακρίβεια του
στην άκρεια τούτη τής βραδυάς
που φέγγει ολομόναχη
κάτω από τη μυστικιά ημισέληνο
τής νοσταλγίας μου.

Οδυσσέας Ελύτης

Σύμη· δεκαετία '80

2007-09-10T15:17:00.003+03:00

.

. Όταν με μιά Canon A-1 στο χέρι, και το μυαλό να κυριαρχείται από μια σειρά προδοσιών, θύτης, θύμα και θύτης ξανά, εύρισκα διέξοδο στη γεωμετρία τών μορφών και στην γλυκύτητα ή άλλοτε την τραχύτητα τού φωτός στα αντικεί-μενα γύρω μου . . .
.
.

. . . .Ίσως για να μην προλαβαίνω να κυττάξω μέσα μου . . .

Η μόνη συναυλία τού φετεινού καλοκαιριού μου

2007-09-07T15:34:00.003+03:00

.

. Δεν την απόλαυσα πλήρως τότε, ήμουν μάλλον πολύ προσηλωμένος στο φακό τής φωτογραφικής μηχανής.
. Βλέποντας όμως τώρα, τις φωτογραφίες εκείνης τής βραδιάς, συγχωρέστε με για την αυθάδεια, αλλά νομίζω οτι ακούω τη μουσική τού Garbarek.

Ιθάκη.

2007-09-05T11:32:00.003+03:00

.

. Πρίν πολλά χρόνια, και όμως σαν χθές. Σε ένα μικρό, ( κλεμμένο ) παράδεισο. Που μπορεί να τον νοσταλγώ για χρόνια ακόμη.
. Ενώ θα έπρεπε να ψάξω να τον βρώ. Ίσως και σήμερα.
. Κάπου θα υπάρχει πάλι . . .