.
. “ Να γιατί γράφω. Γιατί η Ποίηση αρχίζει από κεί που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος. Είναι η λήξη μιάς ζωής και η έναρξη μιάς άλλης, πού είναι η ίδια με την πρώτη αλλὰ που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που μπόρεσε ν᾽ ανιχνεύσει η ψυχή, στα σύνορα τών αντιθέτων, εκεί που ο Ήλιος κι ο Άδης αγγίζονται.
. ...Γι᾽ αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ᾽ αυτόν που δεν γνωρίζω, που είναι
ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός που ανεβοκατεβαίνει τούς δρόμους καὶ φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων τού Δήμου .
. Είναι σωστὸ να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που τού ανήκει· να γιατί πρέπει να γράφουμε. Γιατί η Ποίηση μάς ξεμαθαίνει απὸ τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε : τον κόσμο τής φθοράς, που έρχεται κάποια στιγμὴ να δούμε οτι είναι η μόνη οδός για νὰ υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια ποὺ ο Θάνατος είναι η μόνη οδός για την Ανάσταση. ”
. Οδυσσέας Ελύτης
“ Πρώτα πρώτα η Ποίηση,” Ανοιχτά Χαρτιά.
«πρόσεΞε μη μ' ερΩτευτείς»
-
έκαναν Έρωτα με πάθος νιόπαντρων. εκείνη ήταν μια πάρα πολύ όμορφη γυναίκα.
κάποτε. και τώρα ήταν πάρα πολύ όμορφη, αλλά να, στο κάπως πιο
μεταχειρισμένο. ...
Πριν από 11 μήνες

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου